Imam Ibnu Majah : 3928

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا أَبُو الْأَحْوَصِ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ الْحَكَمِ قَالَأَصَبْنَا غَنَمًا لِلْعَدُوِّ فَانْتَهَبْنَاهَا فَنَصَبْنَا قُدُورَنَا فَمَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِالْقُدُورِ فَأَمَرَ بِهَا فَأُكْفِئَتْ ثُمَّ قَالَ إِنَّ النُّهْبَةَ لَا تَحِلُّ

Na taʻu mai e [Abu Bakr bin Abu Shaibah] ia i matou [Abu Al Ahwash] mai ia [Simak] mai ia [Tsa'labah bin Al Hakam] na ia fai mai: 'Na matou maua se 'oti a le fili ma matou puʻeina, ona matou tuʻuina lea i totonu o a matou ulo. Ina ua ui ane le Avefeʻau a Allah (filemu ma faʻamanuiaga a Allah ia te ia) i tafatafa o ulo, na ia poloaʻi atu e sasaa i fafo, ma sasaa uma ai mea o loʻo i totonu. Ona ia fai mai lea: 'E moni, e le faʻatagaina le vete.'