Imam Ibn Majah : 3709

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ زَمْعَةَ بْنِ صَالِحٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ وَهْبِ بْنِ عَبْدِ بْنِ زَمْعَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ ح و حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا زَمْعَةُ بْنُ صَالِحٍ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَهْبِ بْنِ زَمْعَةَ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ قَالَتْخَرَجَ أَبُو بَكْرٍ فِي تِجَارَةٍ إِلَى بُصْرَى قَبْلَ مَوْتِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِعَامٍ وَمَعَهُ نُعَيْمَانُ وَسُوَيْبِطُ بْنُ حَرْمَلَةَ وَكَانَا شَهِدَا بَدْرًا وَكَانَ نُعَيْمَانُ عَلَى الزَّادِ وَكَانَ سُوَيْبِطُ رَجُلًا مَزَّاحًا فَقَالَ لِنُعَيْمَانَ أَطْعِمْنِي قَالَ حَتَّى يَجِيءَ أَبُو بَكْرٍ قَالَ فَلَأُغِيظَنَّكَ قَالَ فَمَرُّوا بِقَوْمٍ فَقَالَ لَهُمْ سُوَيْبِطٌ تَشْتَرُونَ مِنِّي عَبْدًا لِي قَالُوا نَعَمْ قَالَ إِنَّهُ عَبْدٌ لَهُ كَلَامٌ وَهُوَ قَائِلٌ لَكُمْ إِنِّي حُرٌّ فَإِنْ كُنْتُمْ إِذَا قَالَ لَكُمْ هَذِهِ الْمَقَالَةَ تَرَكْتُمُوهُ فَلَا تُفْسِدُوا عَلَيَّ عَبْدِي قَالُوا لَا بَلْ نَشْتَرِيهِ مِنْكَ فَاشْتَرَوْهُ مِنْهُ بِعَشْرِ قَلَائِصَ ثُمَّ أَتَوْهُ فَوَضَعُوا فِي عُنُقِهِ عِمَامَةً أَوْ حَبْلًا فَقَالَ نُعَيْمَانُ إِنَّ هَذَا يَسْتَهْزِئُ بِكُمْ وَإِنِّي حُرٌّ لَسْتُ بِعَبْدٍ فَقَالُوا قَدْ أَخْبَرَنَا خَبَرَكَ فَانْطَلَقُوا بِهِ فَجَاءَ أَبُو بَكْرٍ فَأَخْبَرُوهُ بِذَلِكَ قَالَ فَاتَّبَعَ الْقَوْمَ وَرَدَّ عَلَيْهِمْ الْقَلَائِصَ وَأَخَذَ نُعَيْمَانَ قَالَ فَلَمَّا قَدِمُوا عَلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَخْبَرُوهُ قَالَ فَضَحِكَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ مِنْهُ حَوْلًا

Ibinalita sa amin [si Abu Bakr] ay nagsabi sa amin [si Waki'] mula kay [Zam'ah bin Salih] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Wahb bin Abd bin Zam'ah] mula kay [Ummu Salamah]. At ito ay isinalaysay mula sa ibang ruta, ito ay sinabi sa amin [si Ali bin Muhammad] ay nagsabi sa amin [si Waki'] ay nagsabi sa amin [si Zam'ah bin Salih] mula kay [Az Zuhri] mula kay [Abdullah bin Wahb bin Zam'ah] mula kay [Ummu Salamah] sinabi niya; "Isang taon bago ang pagkamatay ng Propeta, si Abu Bakr ay lumabas upang makipagkalakalan sa lupain ng Bushra kasama sina Nu'aiman at Suwaibith bin Harmalah, - na parehong lumahok sa digmaang Badr - nang panahong iyon, si Nu'aiman ang nagdala ng mga suplay, habang si Suwaibit ay isang nakakatawang tao, pagkatapos ay sinabi niya kay Nu'aiman; "Bigyan mo ako ng pagkain." Sumagot si Nu'aiman; "Hindi hangga't hindi dumarating si Abu Bakr." Kaya't sinabi ni Suwaibith: "Mag-ingat kayo, tuturuan ko kayo ng isang aralin." Sabi ni Abdullah; "Pagkatapos ay dumaan sila sa karamihan. Kaya't sinabi ni Suwaibith; "O mga tao, huwag ninyo akong bigyan ng alipin!" Sumagot sila; "Oo, bibilhin ko ito." Sabi ni Suwaibith; "Siya ay isang binata na may baluktot na dila, sasabihin niya sa inyo na "Ako ay isang malayang tao", kung iiwan ninyo siya dahil doon, hayaan ninyo siya at huwag ninyong saktan ang aking mga alipin." Sumagot sila: "Hindi, sa katunayan ay bibilhin namin ito mula sa inyo." Pagkatapos ay binili nila ito sa halagang sampung Qalais (ibig sabihin; ang halaga ng isang batang babaeng kamelyo). Pagkatapos noon ay pumunta sila kay Nu'aiman habang may turban sa kanyang leeg o lubid." Pagkatapos ay sinabi ni Nu'aiman: "Tunay ngang nilinlang niya kayo, sa katunayan ako ay isang malayang tao, hindi isang alipin." Sinabi nila: "Sinabi niya ang sinabi ninyo." Pagkatapos ay dinala nila siya palayo, hindi nagtagal, dumating si Abu Bakr at sinabihan siya tungkol dito." Sabi ni Abdullah; "Pagkatapos ay agad na sinalubong sila ni Abu Bakr at ipinagpalit ang kanilang mga Qala`is, at ibinalik si Nu'aiman. Sinabi ni Abdullah; "Nang dumating sila, saka nila ito sinabi sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam." Sabi ni Abdullah; "Pagkatapos ay tumawa ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, at gayundin ang kanyang mga kasama."