Imam Ibnu Majah : 3642
حَدَّثَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عُثْمَانَ الدِّمَشْقِيُّ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ حَدَّثَنَا عُفَيْرُ بْنُ مَعْدَانَ حَدَّثَنَا سُلَيْمُ بْنُ عَامِرٍ عَنْ أَبِي أُمَامَةَأَنَّ امْرَأَةً أَتَتْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرَتْهُ أَنَّ زَوْجَهَا فِي بَعْضِ الْمَغَازِي فَاسْتَأْذَنَتْهُ أَنْ تُصَوِّرَ فِي بَيْتِهَا نَخْلَةً فَمَنَعَهَا أَوْ نَهَاهَا
Esan digute [Al 'Abbas bin 'Uthman Ad Dimasyqik] [Al Walid]ek ['Ufair bin Ma'dan]ek [Sulaim bin 'Amir] [Abu Umamah]-engandik esan digutela emakume bat Profetarengana joan zela eta bere senarra gudu-zelaian zegoela esan ziola, eta gero baimena eskatu ziola bere etxean datila-palmondo bat marrazteko, baina hark eragotzi edo debekatu egin zion.