Imam Bukhari : 2836

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ وَسَهْلُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ سَعِيدٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَتَاهُ رِعْلٌ وَذَكْوَانُ وَعُصَيَّةُ وَبَنُو لَحْيَانَ فَزَعَمُوا أَنَّهُمْ قَدْ أَسْلَمُوا وَاسْتَمَدُّوهُ عَلَى قَوْمِهِمْ فَأَمَدَّهُمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِسَبْعِينَ مِنْ الْأَنْصَارِ قَالَ أَنَسٌ كُنَّا نُسَمِّيهِمْ الْقُرَّاءَ يَحْطِبُونَ بِالنَّهَارِ وَيُصَلُّونَ بِاللَّيْلِ فَانْطَلَقُوا بِهِمْ حَتَّى بَلَغُوا بِئْرَ مَعُونَةَ غَدَرُوا بِهِمْ وَقَتَلُوهُمْ فَقَنَتَ شَهْرًا يَدْعُو عَلَى رِعْلٍ وَذَكْوَانَ وَبَنِي لَحْيَانَ قَالَ قَتَادَةُ وَحَدَّثَنَا أَنَسٌ أَنَّهُمْ قَرَءُوا بِهِمْ قُرْآنًا أَلَا بَلِّغُوا عَنَّا قَوْمَنَا بِأَنَّا قَدْ لَقِيَنَا رَبَّنَا فَرَضِيَ عَنَّا وَأَرْضَانَا ثُمَّ رُفِعَ ذَلِكَ بَعْدُ

اسان کي [محمد بن بصير] ٻڌايو آهي [ابن ابي عدي] ۽ [سھل بن يوسف] ٻڌايو آهي [سعيد] کان [قتاده] کان [انس رضي الله عنه] ته رسول الله صلي الله عليه وسلم وٽ رعل، زڪوان ۽ بنو لحيان قبيلن جا قاصد آيا، جيڪي اسلام قبول ڪرڻ جو دعويٰ ڪندا هئا ۽ پوءِ انهن پاڻ صلي الله عليه وسلم کان درخواست ڪئي ته هو انهن جي اسلام جي رهنمائي ڪن. رسول الله صلي الله عليه وسلم انهن جي اسلام جي رهنمائي پڻ ڪئي، انصار مان ستر ماڻهو موڪليا، جن کي اسين القراء سڏيندا آهيون، يعني اهي ماڻهو جيڪي ڏينهن ۾ محنت ڪندا آهن ۽ رات جو نماز پڙهندا آهن. تنهن ڪري اهي قبيلن مان هڪ وفد سان گڏ هليا ويا، جيستائين جڏهن اهي بِرُ معُونہ پهتا ته قبيلن قراء سان غداري ڪئي ۽ انهن کي قتل ڪري ڇڏيو. پوءِ هن رعل، زڪوان ۽ بنو لحيان قبيلن جي تباهي لاءِ دعا ڪرڻ لاءِ هڪ مهيني تائين قنوت ادا ڪيو. قتاده چيو؛ ۽ انس اسان کي ٻڌايو ته انهن قرآن جي هڪ آيت انهن جي باري ۾ پڙهي هئي. ’الا بالله‘ انا قُوْمَنَا بِي اَنَّا قَدَ لَقِيْنَا رَبَّنَا فَرَدِلًا ’اِنَّا وَارَدُلَنا‘، - معنيٰ؛ اسان جي طرفان اسان جي قوم کي خبر ڏيو ته اسان پنهنجي رب سان مليا آهيون پوءِ هو اسان کان راضي آهي ۽ اسين ان کان راضي آهيون. پوءِ هي آيت ختم ٿي وئي.