Imam Ibnu Majah : 3521

حَدَّثَنَا أَيُّوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الرَّقِّيُّ حَدَّثَنَا مُعَمَّرُ بْنُ سُلَيْمَانَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بِشْرٍ عَنْ الْأَعْمَشِ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ عَنْ ابْنِ أُخْتِ زَيْنَبَ امْرَأَةِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ زَيْنَبَ قَالَتْكَانَتْ عَجُوزٌ تَدْخُلُ عَلَيْنَا تَرْقِي مِنْ الْحُمْرَةِ وَكَانَ لَنَا سَرِيرٌ طَوِيلُ الْقَوَائِمِ وَكَانَ عَبْدُ اللَّهِ إِذَا دَخَلَ تَنَحْنَحَ وَصَوَّتَ فَدَخَلَ يَوْمًا فَلَمَّا سَمِعَتْ صَوْتَهُ احْتَجَبَتْ مِنْهُ فَجَاءَ فَجَلَسَ إِلَى جَانِبِي فَمَسَّنِي فَوَجَدَ مَسَّ خَيْطٍ فَقَالَ مَا هَذَا فَقُلْتُ رُقًى لِي فِيهِ مِنْ الْحُمْرَةِ فَجَذَبَهُ وَقَطَعَهُ فَرَمَى بِهِ وَقَالَ لَقَدْ أَصْبَحَ آلُ عَبْدِ اللَّهِ أَغْنِيَاءَ عَنْ الشِّرْكِ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ إِنَّ الرُّقَى وَالتَّمَائِمَ وَالتِّوَلَةَ شِرْكٌ قُلْتُ فَإِنِّي خَرَجْتُ يَوْمًا فَأَبْصَرَنِي فُلَانٌ فَدَمَعَتْ عَيْنِي الَّتِي تَلِيهِ فَإِذَا رَقَيْتُهَا سَكَنَتْ دَمْعَتُهَا وَإِذَا تَرَكْتُهَا دَمَعَتْ قَالَ ذَاكِ الشَّيْطَانُ إِذَا أَطَعْتِهِ تَرَكَكِ وَإِذَا عَصَيْتِهِ طَعَنَ بِإِصْبَعِهِ فِي عَيْنِكِ وَلَكِنْ لَوْ فَعَلْتِ كَمَا فَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ خَيْرًا لَكِ وَأَجْدَرَ أَنْ تُشْفَيْنَ تَنْضَحِينَ فِي عَيْنِكِ الْمَاءَ وَتَقُولِينَ أَذْهِبْ الْبَاسْ رَبَّ النَّاسْ اشْفِ أَنْتَ الشَّافِي لَا شِفَاءَ إِلَّا شِفَاؤُكَ شِفَاءً لَا يُغَادِرُ سَقَمًا

اسان کي [ايوب بن محمد الرقي] ٻڌايو آهي اسان کي [معمر بن سليمان] ٻڌايو آهي اسان کي [عبدالله بن بصير] ٻڌايو آهي [العماسي] کان [عمرو بن مُره] کان [يحييٰ بن الجزر] پنهنجي ڀيڻ [زينب] عبدالله جي زال جي ڌيءَ کان، [زينب] کان، هن چيو ته: 'هڪ پوڙهي عورت اسان وٽ آئي ته بخار کي شفا ڏي. ۽ اسان وٽ ڊگهن پيرن وارو هڪ صوفو هو، ۽ جڏهن عبدالله اندر اچڻ چاهيندو هو ته پنهنجو گلو صاف ڪندو هو ۽ آواز ڪندو هو. هڪ ڏينهن هو اندر آيو، جڏهن پوڙهي عورت سندس آواز ٻڌو، ته هوءَ لڪي وئي. پوءِ عبدالله آيو ۽ منهنجي ڀرسان ويٺو ۽ مون کي ڌڪ هنيو، ظاهر آهي ته هن هڪ ڌاڳي جي سِٽ کي ڇهيو، تنهن ڪري هن چيو: 'هي ڇا آهي؟' پوءِ مون جواب ڏنو، 'هڪ تعويذ، ان ۾ بخار جي علاج لاءِ منهنجا تعويذ آهن'. [عبدالله] پوءِ ان کي زور سان ڇڪيو، پوءِ ان کي ٽوڙي ڇڏيو ۽ ان کي اڇلائي ڇڏيو، ۽ چيو؛ ' 'بيشڪ، هن وقت عبدالله خاندان شرڪ ڪري رهيو آهي، مون رسول الله صلي الله عليه وسلم کي چوندي ٻڌو آهي ته؛ 'بيشڪ، منتر، تعويذ ۽ گوليون شرڪ آهن'. مون چيو؛ 'هڪ ڏينهن مان ٻاهر نڪتو، پوءِ فلاڻي مون کي ڏٺو جيستائين منهنجي اکين ۾ هميشه پاڻي اچي رهيو هو، جيڪڏهن مان پنهنجين اکين تي جادو ڪريان ته ڳوڙها بند ٿي ويندا، پر جيڪڏهن مان انهن تي جادو نه ڪريان ته اهي هميشه پاڻي ڪندا'. عبدالله چيو؛ 'اهو شيطان جو عمل آهي، جيڪڏهن توهان ان جي اطاعت ڪندا ته شيطان توهان کي ڇڏي ڏيندو، پر جيڪڏهن توهان ان جي اطاعت نه ڪندا ته هو توهان جي اکين کي پنهنجين آڱرين سان ڇڪيندو. پر، جيڪڏهن توهان اهو ڪندا جيڪو رسول الله صلي الله عليه وسلم هڪ ڀيرو ڪيو هو ته اهو توهان لاءِ بهتر ۽ شفا جي لائق هوندو، توهان پڙهڻ دوران پنهنجين اکين ۾ پاڻي ڇڪيندا.' عَزَّبِلِ بَعْسَ رَبِّنَا سَيَفِي عَنْتَ صَافِيَ لَا صَيَفَاءُ عَلَى سَيِّفَاءُ عَلَى الصَّافِعِينَ لاَ يُغَذِيرُ سَقَامَ - اي انسانن جا رب، ان کي شفا ڏي. ڇو ته تون ئي شفا ڏيڻ وارو آهين، تنهن کان سواءِ ڪا به شفا نه آهي، تنهن کان سواءِ شفا، اها شفا جيڪا ڪا به تڪليف نه ڇڏي.