Imam Ibnu Majah : 3510

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَاحِدِ بْنُ زِيَادٍ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ حَكِيمٍ حَدَّثَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ قَالَعَرَضْتُ النَّهْشَةَ مِنْ الْحَيَّةِ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِهَا

Sa faamatala mai ia i matou [Abu Bakr bin Abu Shaybah], sa faamatala mai ia i matou ['Affan], sa faamatala mai ia i matou [Abdul Wahid bin Ziyad], sa faamatala mai ia i matou [Uthman bin Hakim], sa faamatala mai ia te aʻu [Abu Bakr bin Amr bin Hazm] mai ia [Amr bin Hazm] o lē na fai mai: 'Na ou faaali atu le u o se gata i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah), o lea na ia faatonuina ai le ruqyah.'