Imam Ibnu Majah : 3323
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ الْخَزَّازُ عَنْ الْحَسَنِ عَنْ سَعْدٍ مَوْلَى أَبِي بَكْرٍ وَكَانَ سَعْدٌ يَخْدُمُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ يُعْجِبُهُ حَدِيثُهُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنْ الْإِقْرَانِ يَعْنِي فِي التَّمْرِ
A tene na e [Muhammad bin Basysyar] ti tene na e [Abu Daud] ti tene na e [Abu ‘Amir Al Khazzaz] ti [Al Hasan] ti [Sa’d] mbeni ngbene ngbâa ti Abu Bakr -na Sa’d ayeke lani mbeni wakua ti Prophète sallallaahu ‘alaihillaahi wasallam, na lo yeke lani mbeni zo so ahinga ye mingi na ndo ti mbaï ti lo. wasallam akanga lege na iqran ti te datte’.