Imam Bukhari : 2799
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِي رَافِعٍ لِيَقْتُلُوهُ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَدَخَلَ حِصْنَهُمْ قَالَ فَدَخَلْتُ فِي مَرْبِطِ دَوَابَّ لَهُمْ قَالَ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ إِنَّهُمْ فَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ فَخَرَجُوا يَطْلُبُونَهُ فَخَرَجْتُ فِيمَنْ خَرَجَ أُرِيهِمْ أَنَّنِي أَطْلُبُهُ مَعَهُمْ فَوَجَدُوا الْحِمَارَ فَدَخَلُوا وَدَخَلْتُ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ لَيْلًا فَوَضَعُوا الْمَفَاتِيحَ فِي كَوَّةٍ حَيْثُ أَرَاهَا فَلَمَّا نَامُوا أَخَذْتُ الْمَفَاتِيحَ فَفَتَحْتُ بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَأَجَابَنِي فَتَعَمَّدْتُ الصَّوْتَ فَضَرَبْتُهُ فَصَاحَ فَخَرَجْتُ ثُمَّ جِئْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ كَأَنِّي مُغِيثٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي فَقَالَ مَا لَكَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ قُلْتُ مَا شَأْنُكَ قَالَ لَا أَدْرِي مَنْ دَخَلَ عَلَيَّ فَضَرَبَنِي قَالَ فَوَضَعْتُ سَيْفِي فِي بَطْنِهِ ثُمَّ تَحَامَلْتُ عَلَيْهِ حَتَّى قَرَعَ الْعَظْمَ ثُمَّ خَرَجْتُ وَأَنَا دَهِشٌ فَأَتَيْتُ سُلَّمًا لَهُمْ لِأَنْزِلَ مِنْهُ فَوَقَعْتُ فَوُثِئَتْ رِجْلِي فَخَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ مَا أَنَا بِبَارِحٍ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى سَمِعْتُ نَعَايَا أَبِي رَافِعٍ تَاجِرِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ فَقُمْتُ وَمَا بِي قَلَبَةٌ حَتَّى أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ
O n’à dito [’Ali bin Mossulmen] o n’à dito [Yahya bin Zakariya’ bin Abi Za’idah] o l’à dito o m’à dito [o mæ poæ] da [Abu Ishaq] da [Al Bara’ bin ‘Azib radliallahu ‘anhuma] o l’à dito; O Rasulullah o l'à mandou un gruppo de truppe tra i Ansar pe incontrâ o Abu Rofi' pe ammassâlo. Allora un de loiatri o l'é anæto e o l'é introu inta seu fortessa. O l’à dito: ‘Così son introu into pòsto donde ligavan a seu bestia’. O l'à dito: «E an serrou e pòrte da fortessa». Dapeu an sentio ch’aivan perso o seu aseno, e son anæti feua à çercâlo. Coscì son sciortio co-e gente che vegnivan feua e ò mostrou che ô çercava anche mi con loiatre. Pe finî l'an ottegnuo, dapeu loiatri e mi semmo anæti drento a-o fòrte e emmo serrou a pòrta pe-a neutte. Dapeu an misso e ciave inta serratua da pòrta comme ò visto. Quande dormivan ò piggiou e ciave e ò averto a pòrta. Dapeu l'ò conosciuo e ò dito: «O Abu Rofi». Ho cangiou a voxe. O m’à respòsto: «Chi sei, guai a-a to moæ». Mi ò dito: «Cöse gh'é de mâ?» O gh’à respòsto: «No saiò. Chi l'é a persoña ch'a l'é vegnua drento da mi?» Coscì o m'à colpio. O l’à dito: «Così gh’ò misso a mæ spada in sciô ventre e dapeu gh’ò taggiou o ventre averto fin à quande e òsse se son rotte. Dapeu son vegnuo feua, ma son stæto confuso fin à quande son anæto a-e seu scæ pe poei descende da-o fòrte. Ma son cazzuo e me son sciortio a gamba. Dapeu son anæto feua e ò conosciuo i mæ amixi. Mi ò dito: ‘A-a neutte passâ me son desveggiou perché ò sentio o gemito, me son desveggiou perché ò sentio o son do gemito de Abu Rofi’, un mercante de l’esperto do Hijaz. Dapeu me son levou in çimma ma ò sentio o dô qolabah – pe caxon de unna sciortia – fin à quande ò conosciuo o Profeta sallallaahu ‘alaihi wasallam e gh’emmo contou l’açidente.