Imam Bukhari : 2799

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْلِمٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّاءَ بْنِ أَبِي زَائِدَةَ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ عَنْ الْبَرَاءِ بْنِ عَازِبٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ رَهْطًا مِنْ الْأَنْصَارِ إِلَى أَبِي رَافِعٍ لِيَقْتُلُوهُ فَانْطَلَقَ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَدَخَلَ حِصْنَهُمْ قَالَ فَدَخَلْتُ فِي مَرْبِطِ دَوَابَّ لَهُمْ قَالَ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ إِنَّهُمْ فَقَدُوا حِمَارًا لَهُمْ فَخَرَجُوا يَطْلُبُونَهُ فَخَرَجْتُ فِيمَنْ خَرَجَ أُرِيهِمْ أَنَّنِي أَطْلُبُهُ مَعَهُمْ فَوَجَدُوا الْحِمَارَ فَدَخَلُوا وَدَخَلْتُ وَأَغْلَقُوا بَابَ الْحِصْنِ لَيْلًا فَوَضَعُوا الْمَفَاتِيحَ فِي كَوَّةٍ حَيْثُ أَرَاهَا فَلَمَّا نَامُوا أَخَذْتُ الْمَفَاتِيحَ فَفَتَحْتُ بَابَ الْحِصْنِ ثُمَّ دَخَلْتُ عَلَيْهِ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ فَأَجَابَنِي فَتَعَمَّدْتُ الصَّوْتَ فَضَرَبْتُهُ فَصَاحَ فَخَرَجْتُ ثُمَّ جِئْتُ ثُمَّ رَجَعْتُ كَأَنِّي مُغِيثٌ فَقُلْتُ يَا أَبَا رَافِعٍ وَغَيَّرْتُ صَوْتِي فَقَالَ مَا لَكَ لِأُمِّكَ الْوَيْلُ قُلْتُ مَا شَأْنُكَ قَالَ لَا أَدْرِي مَنْ دَخَلَ عَلَيَّ فَضَرَبَنِي قَالَ فَوَضَعْتُ سَيْفِي فِي بَطْنِهِ ثُمَّ تَحَامَلْتُ عَلَيْهِ حَتَّى قَرَعَ الْعَظْمَ ثُمَّ خَرَجْتُ وَأَنَا دَهِشٌ فَأَتَيْتُ سُلَّمًا لَهُمْ لِأَنْزِلَ مِنْهُ فَوَقَعْتُ فَوُثِئَتْ رِجْلِي فَخَرَجْتُ إِلَى أَصْحَابِي فَقُلْتُ مَا أَنَا بِبَارِحٍ حَتَّى أَسْمَعَ النَّاعِيَةَ فَمَا بَرِحْتُ حَتَّى سَمِعْتُ نَعَايَا أَبِي رَافِعٍ تَاجِرِ أَهْلِ الْحِجَازِ قَالَ فَقُمْتُ وَمَا بِي قَلَبَةٌ حَتَّى أَتَيْنَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْنَاهُ

გვითხრა ['ალი ბინ მუსლიმმა] გვითხრა [იაჰია ბინ ზაქარია' ბინ აბი ზაიდამ] თქვა, მითხრა [მამაჩემმა] [აბუ იშაქისგან] [ალ ბარა' ბინ აზიბ რადლიალაჰუ'ანჰუმამ] თქვა; რასულლაჰ შალალაჰუ 'ალაიჰი ვასლამმა გაგზავნა ჯარის ჯგუფი ანსარებიდან აბუ როფის შესახვედრად მის მოსაკლავად. მერე ერთი წავიდა და შევიდა მათ ციხესიმაგრეში. მან თქვა: "მაშ მე შევედი იმ ადგილას, სადაც მათ პირუტყვი დააბეს". მან თქვა: „და დახურეს ციხის კარები“. მერე იგრძნეს, რომ ვირი დაკარგეს, ამიტომ გამოვიდნენ მის საძებნელად. ამიტომ გამოვედი გამოსულებთან ერთად და ვაჩვენე, რომ მეც მათთან ვეძებდი. ბოლოს მათ მიიღეს, შემდეგ მე და ისინი ციხეში შევედით და კარი დავხურეთ ღამით. მერე გასაღებები კარის საკეტში ჩადეს, როგორც დავინახე. როცა მათ ეძინათ, გასაღები ავიღე და კარი გავაღე. მერე შევხვდი და ვუთხარი: „ო აბუ როფი“. ხმა შევიცვალე. მიპასუხა: „ვინ ხარ, ვაი დედაშენს“. მე ვეუბნები: "რა გჭირს?" მან უპასუხა: "არ ვიცი, ვინ არის ჩემთან შემოსული?" ისე დამარტყა. მან თქვა: "ამიტომ მუცელზე მივადე მახვილი და შემდეგ გავუხსენი მუცელი, სანამ ძვლები არ დამტვრეულია. მერე გამოვედი, მაგრამ დაბნეული ვიყავი, სანამ მათ კიბეებს არ მივედი, რომ ციხედან ჩამოვჯექი. მაგრამ დავეცი და ფეხი მოვიფშვნიტე. შემდეგ გამოვედი და ჩემს მეგობრებს შევხვდი. ვუთხარი: "წუხელ კვნესის ხმა გავიგე, რადგან კვნესის ხმა გავიგონე. აბუ როფი, ვაჭარი ჰიჯაზის რაიონიდან. შემდეგ ავდექი, მაგრამ ვიგრძენი ქოლაბჰის ტკივილი (დაჭიმვის გამო), სანამ არ შევხვდი წინასწარმეტყველ სალალაჰუ ალაჰი ვასლამს და მოვუყევი მას მომხდარის შესახებ.