Imam Ibnu Majah : 3129
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رُمْحٍ أَنْبَأَنَا اللَّيْثُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي الْخَيْرِ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ عَامِرٍ الْجُهَنِيِّأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْطَاهُ غَنَمًا فَقَسَمَهَا عَلَى أَصْحَابِهِ ضَحَايَا فَبَقِيَ عَتُودٌ فَذَكَرَهُ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ ضَحِّ بِهِ أَنْتَ
Akɛɛ wɔ akɛ [Muhammad bin Rumh] ekɛɛ wɔ [Al Laits bin Sa’d] kɛjɛ [Yazid bin Abu Habib] kɛjɛ [Abu Al Khair] kɛjɛ [‘Uqbah bin ‘Amir Al Juhani] ŋɔɔ, akɛ Rasulullah shallallahu ‘alaihi wasallam ha lɛ nibii babaoo yɛ jɛmɛ ni ekɛ etooi lɛ ha amɛ. shi toobi kome pɛ. Kɛkɛ ni abɔ enɛ he amaniɛ aha Allah bɔfo lɛ, no hewɔ lɛ ekɛɛ: ‘Okɛ nakai too lɛ ashã afɔle bo’.