Imam Ibnu Majah : 3107

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا الْمُحَارِبِيُّ عَنْ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ وَاصِلٍ الْأَحْدَبِ عَنْ شَقِيقٍ قَالَبَعَثَ رَجُلٌ مَعِيَ بِدَرَاهِمَ هَدِيَّةً إِلَى الْبَيْتِ قَالَ فَدَخَلْتُ الْبَيْتَ وَشَيْبَةُ جَالِسٌ عَلَى كُرْسِيٍّ فَنَاوَلْتُهُ إِيَّاهَا فَقَالَ لَهُ أَلَكَ هَذِهِ قُلْتُ لَا وَلَوْ كَانَتْ لِي لَمْ آتِكَ بِهَا قَالَ أَمَا لَئِنْ قُلْتَ ذَلِكَ لَقَدْ جَلَسَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَجْلِسَكَ الَّذِي جَلَسْتَ فِيهِ فَقَالَ لَا أَخْرُجُ حَتَّى أَقْسِمَ مَالَ الْكَعْبَةِ بَيْنَ فُقَرَاءِ الْمُسْلِمِينَ قُلْتُ مَا أَنْتَ فَاعِلٌ قَالَ لَأَفْعَلَنَّ قَالَ وَلِمَ ذَاكَ قُلْتُ لِأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ رَأَى مَكَانَهُ وَأَبُو بَكْرٍ وَهُمَا أَحْوَجُ مِنْكَ إِلَى الْمَالِ فَلَمْ يُحَرِّكَاهُ فَقَامَ كَمَا هُوَ فَخَرَجَ

اسان کي [ابوبڪر بن ابو شيبه] ٻڌايو آهي اسان کي [المُحاربي] [عاص شيباني] کان [وصل الاحدب] کان [سياق] ٻڌايو آهي ته: 'هڪ ماڻهو مون کي درهم ڏنا ته ڪعبي کي ڏيون، اهو معلوم ٿيو ته شيبه ڪرسي تي ويٺو هو، پوءِ مون کيس پئسا ڏنا، شيبه پڇيو، 'ڇا هي پئسا توهان جا آهن؟' مون جواب ڏنو، 'نه، جيڪڏهن اهو منهنجو هجي ها، ته مان توهان کي نه ڏيان ها'. [شيبه] چيو؛ 'جيڪڏهن توهان اهو چئو ٿا، ته واقعي عمر بن خطاب هڪ ڀيرو اتي ويٺو هو جتي توهان ويٺا آهيو، هن چيو، 'مان ڪعبي جا خزانا غريب مسلمانن ۾ ورهائڻ تائين ٻاهر نه نڪرندس.' مون - شيبه- پڇيو، 'توهان اهو ڇو ڪيو؟' عمر جواب ڏنو، 'سچ پچ مان اڃا تائين اهو ڪندس'. عمر جاري رکيو، 'اهو ڇا آهي؟' ' مون - شعبه - جواب ڏنو، 'يقيناً، رسول الله صلي الله عليه وسلم صورتحال کي ڏٺو، ۽ ابو بڪر کي به، ٻنهي کي توهان کان وڌيڪ پئسن جي ضرورت هئي، تنهن ڪري انهن اهو نه ڪيو.' پوءِ شعبه اٿي بيٺو ۽ ٻاهر هليو ويو.