Imam Ibnu Majah : 2682

حَدَّثَنَا إِسْحَقُ بْنُ مَنْصُورٍ أَنْبَأَنَا حَبَّانُ بْنُ هِلَالٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ الْمُزَنِيُّ عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ قَالَ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَمَا رُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَيْءٌ فِيهِ الْقِصَاصُ إِلَّا أَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ

A tene na e [Ishaq bin Manshur], a tene na e [Habban bin Hilal], a tene na e [Abdullah bin Bukair Al Muzanni] ti [‘Atha`bin Abu Maimunah] atene; Mbi hinga ni pëpe gi na lege ti molongo ti [Anas bin Malik], lo tene; ‘Mbeni tënë so a zia na gbele Watokua ti Nzapa ayeke dä pëpe so na yâ ni a yeke wara tënë ti qishash gi tongana lo mû yanga ti tene a pardone zo’.