Imam Bukhari : 2747
حَدَّثَنَا الْفَضْلُ بْنُ سَهْلٍ حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ قَالَفَزِعَ النَّاسُ فَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَسًا لِأَبِي طَلْحَةَ بَطِيئًا ثُمَّ خَرَجَ يَرْكُضُ وَحْدَهُ فَرَكِبَ النَّاسُ يَرْكُضُونَ خَلْفَهُ فَقَالَ لَمْ تُرَاعُوا إِنَّهُ لَبَحْرٌ فَمَا سُبِقَ بَعْدَ ذَلِكَ الْيَوْمِ
[Al Fadhl bin Sahal] kontatu ziguten [Husain bin Muhammad]-ek [Jarir bin Hazim]-ek [Muhammad]-engandik [Anas bin Malik radliallahu 'anhu]-engandik esan zigula: Jendeak dardara bat izan zuen - lurrikara bat - orduan Ala-ren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam, Abu Talhah-rena zen zaldi bat ibili zen, oso motela zena. Gero, zaldia bakarrik lasterka egitera atera zen eta atzetik lasterka zihoazen jendeak jarraitu zion, eta esan zuen: "Ez izan beldurrik, zaldi hau oso azkar dabil". Egun hartatik aurrera, ezin izan zen zaldia garaitu.