Menikahkan anak, memberi nafkah emas, dan bersedekah

Imam Ibnu Majah : 2502

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ ثَابِتٍ الْجَحْدَرِيُّ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِسْحَقَ الْحَضْرَمِيُّ حَدَّثَنَا سَلِيمُ بْنُ حَيَّانَ سَمِعْتُ أَبِي يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كَانَ فِيمَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ رَجُلٌ اشْتَرَى عَقَارًا فَوَجَدَ فِيهَا جَرَّةً مِنْ ذَهَبٍ فَقَالَ اشْتَرَيْتُ مِنْكَ الْأَرْضَ وَلَمْ أَشْتَرِ مِنْكَ الذَّهَبَ فَقَالَ الرَّجُلُ إِنَّمَا بِعْتُكَ الْأَرْضَ بِمَا فِيهَا فَتَحَاكَمَا إِلَى رَجُلٍ فَقَالَ أَلَكُمَا وَلَدٌ فَقَالَ أَحَدُهُمَا لِي غُلَامٌ وَقَالَ الْآخَرُ لِي جَارِيَةٌ قَالَ فَأَنْكِحَا الْغُلَامَ الْجَارِيَةَ وَلْيُنْفِقَا عَلَى أَنْفُسِهِمَا مِنْهُ وَلْيَتَصَدَّقَا

Беҙгә [Әхмәт бин Сабит Әл-Джәхдәригә] әйтелгән, беҙгә [Йәғҡүб бин Исхаҡ Әл-Хәҙлрәмигә] әйтелгән, беҙгә [Сәлим бин Хәййәнгә] әйтелгән, мин [атайымдың] [Әбү Һүрәйрәнән] һөйләгәнен ишеттем, Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләм ғәләйһис-сәләм әйтте. бинаһы, унда был кеше алтындан эшләнгән ҙур һауыт тапҡан. Ул өй хужаһына: «Мин һинән өйҙө генә һатып алдым, был алтынды һатып алманым», — тигән. Йорт хужаһы әйтте; Мин ысынлап та ерҙе һәм унда булған бөтә нәмәне һаттым». Икеһе шунан судьяға барҙы, судья: “Һеҙҙең икегеҙҙең балаларығыҙ бармы?” Икеһенең береһе: «Минең улым бар», икенсеһе: «Минең ҡыҙым бар», — тип яуап бирҙе. Судья: «Һин улыңды ҡыҙына кейәүгә биреп, алтын һауыттан ризыҡ бир, ҡалғандарға саҙаҡа бир», — тигән.