Imam Ibnu Majah : 2378
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ وَمُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَعِيلَ قَالَا حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ إِسْمَعِيلَ بْنِ مُجَمِّعِ بْنِ جَارِيَةَ الْأَنْصَارِيُّ عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَقَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الرَّجُلُ أَحَقُّ بِهِبَتِهِ مَا لَمْ يُثَبْ مِنْهَا
Nos a wòrdu bisá ku [Ali bin Muhammad] i [Muhammad bin Ismai] tur dos a bisa; a bisa nos [Waki’] a bisa, a bisa nos [Ibrahim bin Isma’il bin Mujammi’ bin Jariyah Al Anshar] di [Amru bin Dinar] di [Abu Hurairah] el a bisa; ‘E Profeta sallallaahu alaihi wasallam a bisa: ‘Un persona tin mas derecho riba su regalo tanten ku e ta kontrol’é – no a dun’é na un otro –’.