Imam Ibnu Majah : 2336
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ وَمُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى قَالَا حَدَّثَنَا عَبْدُ الْأَعْلَى حَدَّثَنَا خَالِدٌ الْحَذَّاءُ عَنْ أَبِي قِلَابَةَ عَنْ أَبِي الْمُهَلَّبِ عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍأَنَّ رَجُلًا كَانَ لَهُ سِتَّةُ مَمْلُوكِينَ لَيْسَ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُمْ فَأَعْتَقَهُمْ عِنْدَ مَوْتِهِ فَجَزَّأَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْتَقَ اثْنَيْنِ وَأَرَقَّ أَرْبَعَةً
Esan digute [Nashr bin Ali Al Jahdlamik] eta [Muhammad Ibnul Mutsannak] biek esan zutela; esan digu [Abdul A'la-k] esan zuela, esan digu [Khalid Al Hadzdza-k] [Abu Qilabah-ek] [Abu Al Muhallib-ek] eta [Imran bin Hushain-ek] esan zuela: "Bazen sei esklabo zituen gizon bat, eta ez zuen beste ondasunik haiez gain. Hiltzear zegoenean, denak askatu zituen, baina Profeta, sallallaahu 'alaihi wasallam-ek, banatu egin zituen. Azkenean, bi pertsona bakarrik askatu eta lau esklabo utzi zituen arte".