Imam Ibnu Majah : 2052

حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَقَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَلَمَةَ بْنِ صَخْرٍ الْبَيَاضِيِّ قَالَكُنْتُ امْرَأً أَسْتَكْثِرُ مِنْ النِّسَاءِ لَا أَرَى رَجُلًا كَانَ يُصِيبُ مِنْ ذَلِكَ مَا أُصِيبُ فَلَمَّا دَخَلَ رَمَضَانُ ظَاهَرْتُ مِنْ امْرَأَتِي حَتَّى يَنْسَلِخَ رَمَضَانُ فَبَيْنَمَا هِيَ تُحَدِّثُنِي ذَاتَ لَيْلَةٍ انْكَشَفَ لِي مِنْهَا شَيْءٌ فَوَثَبْتُ عَلَيْهَا فَوَاقَعْتُهَا فَلَمَّا أَصْبَحْتُ غَدَوْتُ عَلَى قَوْمِي فَأَخْبَرْتُهُمْ خَبَرِي وَقُلْتُ لَهُمْ سَلُوا لِي رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالُوا مَا كُنَّا نَفْعَلُ إِذًا يُنْزِلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ فِينَا كِتَابًا أَوْ يَكُونَ فِينَا مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَوْلٌ فَيَبْقَى عَلَيْنَا عَارُهُ وَلَكِنْ سَوْفَ نُسَلِّمُكَ لِجَرِيرَتِكَ اذْهَبْ أَنْتَ فَاذْكُرْ شَأْنَكَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ فَخَرَجْتُ حَتَّى جِئْتُهُ فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْتَ بِذَاكَ فَقُلْتُ أَنَا بِذَاكَ وَهَا أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ صَابِرٌ لِحُكْمِ اللَّهِ عَلَيَّ قَالَ فَأَعْتِقْ رَقَبَةً قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ مَا أَصْبَحْتُ أَمْلِكُ إِلَّا رَقَبَتِي هَذِهِ قَالَ فَصُمْ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَهَلْ دَخَلَ عَلَيَّ مَا دَخَلَ مِنْ الْبَلَاءِ إِلَّا بِالصَّوْمِ قَالَ فَتَصَدَّقْ أَوْ أَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا قَالَ قُلْتُ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ بِتْنَا لَيْلَتَنَا هَذِهِ مَا لَنَا عَشَاءٌ قَالَ فَاذْهَبْ إِلَى صَاحِبِ صَدَقَةِ بَنِي زُرَيْقٍ فَقُلْ لَهُ فَلْيَدْفَعْهَا إِلَيْكَ وَأَطْعِمْ سِتِّينَ مِسْكِينًا وَانْتَفِعْ بِبَقِيَّتِهَا

Al à dit [Abu Bakr bin Abu Syaibah] al à dit, al à dit [Abdullah bin Numair] al à dit, al à contât [Mohammed bin Ishaq] di [Mohammed bin Amru bin ‘Atha] di [Sulaiman bin Yasar] di [Salamah bin Shakhr Al Bayadli] al à dit; ‘O soi la persone che e je plui atirade des feminis, nissun om al è come me in chel sens. Cuant che al jentrà il mês di Ramadlan, o ai dât a mê femine zhihar fin che al finì il mês di Ramadlan. Cuant che une gnot al jere daûr a fevelâ cun me, une part de sô nuditât e jere esponude cussì o lu cjapà in braç e o lu fasè l’amôr. La matine o ai lât a cjatâ la mê int e o ai contât ce che o vevi fat. O lôr ai dit: ‘Compagnâmi a cjatâ il Rasulullah Sallam’, a mi àn dit; ‘No lu fasarìn, o vin pôre che al sarà un verset che Allah ‘azza wajalla al ne rivelarà. O ben, lis peraulis dal Rasulullah Sallam a vignaran fûr a nô. In ogni câs, o ti consegnarìn cui to pecjâts, duncje va a menzonâ il to câs al Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam’. Salama bin Shakhr Al Bayadli al à dit; ‘Dopo o jessì a cjatâlu e o ai contât di chest, il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit alore: ‘Tu âs pecjât par chel,’ o ai rispuindût, ‘O ai pecjât par chel! O Messazîr di Allah, o sarè pazient cu la leç di Allah’. Al disè: ‘Liberâ un sclâf’. Salama bin Shakhr Al Bayadli al à dit; — O ai dit; ‘Par chel che ti à mandât cun coraç, a buinore no ai nuie altri che chest sclâf’. Lui al disè: ‘Digiun par doi mês consecutîfs’. Salama bin Shakhr Al Bayadli al à dit; — O ai dit; ‘O Messazîr di Allah, al è alc che al fâs colpîmi dal disastri fûr dal digiun? ’ al disè: ‘Dâ la caritât, o al disè, ‘dâ di mangjâ a sessante personis puaris’. Salama bin Shakhr Al Bayadli al à dit; — O ai dit; ‘Par Chel che al à mandât te cu la veretât, cheste gnot o vin passât la gnot e no vin cjatât cene’. Al disè: ‘Va al paron de caritât dal Bani Zurai’, dîlu di dâti il ​​tesor. Po dopo dâ di mangjâ a sessante personis puaris e doprâ il rest’.