Imam Ibnu Majah : 1546

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلَانَ حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا مُبَارَكُ بْنُ فَضَالَةَ حَدَّثَنِي حُمَيْدٌ الطَّوِيلُ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَلَمَّا تُوُفِّيَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ بِالْمَدِينَةِ رَجُلٌ يَلْحَدُ وَآخَرُ يَضْرَحُ فَقَالُوا نَسْتَخِيرُ رَبَّنَا وَنَبْعَثُ إِلَيْهِمَا فَأَيُّهُمَا سُبِقَ تَرَكْنَاهُ فَأُرْسِلَ إِلَيْهِمَا فَسَبَقَ صَاحِبُ اللَّحْدِ فَلَحَدُوا لِلنَّبِيِّ

Безгә [Мәхмүд бин Гайлан] әйтте, безгә [Хашим Ибнул Касыйм] әйтте, безгә [Мөбәрәк бин Фадлалә] әйтте, миңа [Хөмәйд Әс Сәвил] әйтте, ул [Әнәс бин Малик] әйтте: «Пәйгамбәр салләллаһу галәйһи вәссәлам вафат булгач, Мәдинәдә өннәр ясаганнар һәм уртада тишек ясаганнар. Алар: «Без Раббыбыздан яхшылык сорыйбыз, без аларны коткарабыз, икесеннән тиз оттырганны ташлап китәбез», – диделәр. Ниһаять, алар икесе калды – тиз арада тишек ясау өчен ярыштылар – аннары беренче булып өн ясаган кеше калды, шуңа күрә алар Пәйгамбәр өчен өн ясадылар».