Imam Ibnu Majah : 1519
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَاتَ رَجُلٌ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَعُودُهُ فَدَفَنُوهُ بِاللَّيْلِ فَلَمَّا أَصْبَحَ أَعْلَمُوهُ فَقَالَ مَا مَنَعَكُمْ أَنْ تُعْلِمُونِي قَالُوا كَانَ اللَّيْلُ وَكَانَتْ الظُّلْمَةُ فَكَرِهْنَا أَنْ نَشُقَّ عَلَيْكَ فَأَتَى قَبْرَهُ فَصَلَّى عَلَيْهِ
Esan digute [Ali bin Muhammad], esan digute [Abu Mu'awiyah]-ek [Abu Ishaq Asy Syaibani]-k [Ash Sya'bi]-k [Ibn Abbas]-ek esan duela: «Gizon bat hil zen, eta bisitan joaten zitzaion. Lagunek gauez lurperatu zuten, eta goizean esan zioten. Orduan galdetu zuen: «Zerk eragozten dizu esatea?». Haiek erantzun zuten: «Gauez lurperatu genuen, eta oso ilun zegoen, beraz, ez genuen molestatu nahi». Ondoren, bere hilobira joan eta haren gainean otoitz egin zuen.