Imam Ibn Majah : 1248

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ أَنْبَأَنَا جَرِيرٌ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ عَنْ نَافِعٍ عَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي صَلَاةِ الْخَوْفِ أَنْ يَكُونَ الْإِمَامُ يُصَلِّي بِطَائِفَةٍ مَعَهُ فَيَسْجُدُونَ سَجْدَةً وَاحِدَةً وَتَكُونُ طَائِفَةٌ مِنْهُمْ بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْعَدُوِّ ثُمَّ يَنْصَرِفُ الَّذِينَ سَجَدُوا السَّجْدَةَ مَعَ أَمِيرِهِمْ ثُمَّ يَكُونُونَ مَكَانَ الَّذِينَ لَمْ يُصَلُّوا وَيَتَقَدَّمُ الَّذِينَ لَمْ يُصَلُّوا فَيُصَلُّوا مَعَ أَمِيرِهِمْ سَجْدَةً وَاحِدَةً ثُمَّ يَنْصَرِفُ أَمِيرُهُمْ وَقَدْ صَلَّى صَلَاتَهُ وَيُصَلِّي كُلُّ وَاحِدٍ مِنْ الطَّائِفَتَيْنِ بِصَلَاتِهِ سَجْدَةً لِنَفْسِهِ فَإِنْ كَانَ خَوْفٌ أَشَدَّ مِنْ ذَلِكَ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًاقَالَ يَعْنِي بِالسَّجْدَةِ الرَّكْعَةَ

Isinalaysay sa amin ni [Muhammad bin Ash Shabbah] na isinalaysay ni [Jarir] kay [Ubaidullah bin Umar] mula kay [Nafi'] mula kay [Ibn Umar] na sinabi niya, "Ang Sugo ng Allah (kapayapaan at mga pagpapala ng Allah ay mapasakanya) ay nagsabi tungkol sa panalangin ng takot: "Ang Imam ay dapat magdasal kasama ang isang grupo ng mga tao at pagkatapos ay magpatirapa nang isang beses, habang ang isa pang grupo ay nakatayo sa pagitan nila na nakaharap sa kaaway. Pagkatapos, ang grupo na nakagawa ng isang pagpapatirapa kasama ang kanilang pinuno ay lilipat sa lugar ng grupo na hindi pa nakapagsagawa ng panalangin, ang grupo na hindi pa nakapagsagawa ng panalangin ay lalapit at magdasal kasama ang kanilang pinuno hanggang sa makamit nito ang isang pagpapatirapa. Pagkatapos ay aalis ang pinuno (Imam) pagkatapos maisagawa ang kanyang panalangin (nang perpekto), habang ang bawat grupo ay tinatapos ang kanilang panalangin nang paisa-isa. Kung ang takot ay lumampas sa antas na iyon, gawin ito sa pamamagitan ng paglalakad o pagsakay." Sinabi ni Ibn Umar, "Ibig sabihin, ang pagpapatirapa para sa isang rak'ah."