Imam Ibnu Majah : 973
حَدَّثَنَا مُحْرِزُ بْنُ سَلَمَةَ الْعَدَنِيُّ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي حَازِمٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ حَرْمَلَةَ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الْهَمْدَانِيِّأَنَّهُ خَرَجَ فِي سَفِينَةٍ فِيهَا عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ الْجُهَنِيُّ فَحَانَتْ صَلَاةٌ مِنْ الصَّلَوَاتِ فَأَمَرْنَاهُ أَنْ يَؤُمَّنَا وَقُلْنَا لَهُ إِنَّكَ أَحَقُّنَا بِذَلِكَ أَنْتَ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَبَى فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ مَنْ أَمَّ النَّاسَ فَأَصَابَ فَالصَّلَاةُ لَهُ وَلَهُمْ وَمَنْ انْتَقَصَ مِنْ ذَلِكَ شَيْئًا فَعَلَيْهِ وَلَا عَلَيْهِمْ
Na taʻu mai e [Muhris bin Salamah Al Adani] ia i matou; Na taʻu mai e [Ibn Abu Hazim] ia i matou mai ia ['Abdurrahman bin Harmalah] mai ia [Abu Ali Al Hamdani] na ia malaga i se tasi taimi i se vaa lea na i ai [Uqbah bin Amir Al Juhani], ona oo mai lea o le taimi e tatalo ai ma matou talosaga atu ia te ia e taitaia i matou, na matou fai atu ia te ia, 'E sili atu lau aia i lena mea, o oe o se soa a le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah);' ae na teena e ia. Ona ia fai mai lea; 'Na ou faalogo i le Avefeau a Allah (ia ia te ia le filemu ma faamanuiaga a Allah) o fai mai: 'O le tagata e taitaia tagata, afai e saʻo o ia, o lona taui e mo ia ma mo i latou. Ae afai e leai, ona ia tauaveina lea o lana agasala ae le mo i latou.'