Imam Ibnu Majah : 952

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ حَدَّثَنَا أَبُو بَدْرٍ شُجَاعُ بْنُ الْوَلِيدِ عَنْ زِيَادِ بْنِ خَيْثَمَةَ عَنْ أَبِي إِسْحَقَ عَنْ دَارِمٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي بُرْدَةَ عَنْ أَبِي مُوسَى قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنِّي قَدْ بَدَّنْتُ فَإِذَا رَكَعْتُ فَارْكَعُوا وَإِذَا رَفَعْتُ فَارْفَعُوا وَإِذَا سَجَدْتُ فَاسْجُدُوا وَلَا أُلْفِيَنَّ رَجُلًا يَسْبِقُنِي إِلَى الرُّكُوعِ وَلَا إِلَى السُّجُودِ

اسان کي [محمد بن عبدالله بن نمير] ٻڌايو آهي، اسان کي [ابو بدر سيوجا بن الوليد] ٻڌايو آهي، [زياد بن خَيْتسمَه] کان [ابو اسحاق] کان [دارم] کان [سعيد بن ابو برده] کان [ابو برده] کان [ابو موسيٰ] کان، هن چيو ته: رسول الله ﷺ فرمايو: 'يقيناً، مان پوڙهو آهيان، جيڪڏهن مان رڪوع ڪريان ته رڪوع ڪريو، جيڪڏهن مان پنهنجو سر بلند ڪريان ته پنهنجا سر بلند ڪريو، ۽ جيڪڏهن مان رڪوع ڪريان ته رڪوع ڪريو. مان نٿو چاهيان ته ڪو به مون کان اڳ رڪوع ۽ سجدي ۾ هجي.'