Imam Ibnu Majah : 937

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ الزُّهْرِيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَكَانَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يُصَلِّي بِعَرَفَةَ فَجِئْتُ أَنَا وَالْفَضْلُ عَلَى أَتَانٍ فَمَرَرْنَا عَلَى بَعْضِ الصَّفِّ فَنَزَلْنَا عَنْهَا وَتَرَكْنَاهَا ثُمَّ دَخَلْنَا فِي الصَّفِّ

[হিছাম বিন আম্মাৰে] আমাক বর্ণনা কৰিলে, [ছুফিয়ানে] [আজ জুহৰী]ৰ পৰা [উবাইদুল্লাহ বিন আব্দুল্লাহ]ৰ পৰা [ইবনে আব্বাছ]ৰ পৰা আমাক বর্ণনা কৰিলে, ‘নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামে আৰাফাত নামাজ পঢ়িলে, তাৰ পিছত মই আৰু আল ফাদলে ঘোঁৰাত উঠি আহিলোঁ, আমি কিছুমান শাৰীৰ সন্মুখৰ পৰা পাৰ হৈ গ’লোঁ৷ তাৰ পিছত আমি নামি শাৰীটোত প্ৰৱেশ কৰিলোঁ, আনহাতে ঘোঁৰাটোক অকলে এৰি দিলোঁ।'