Imam Ibnu Majah : 795

حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدٍ الطَّنَافِسِيُّ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْحَمِيدِ بْنُ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ عَطَاءٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ السَّاعِدِيَّ يَقُولُكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَامَ إِلَى الصَّلَاةِ اسْتَقْبَلَ الْقِبْلَةَ وَرَفَعَ يَدَيْهِ وَقَالَ اللَّهُ أَكْبَرُ

Al à dit [Ali ben Mohammed Ath Thanafus] al à dit, al à dit [Abu Usamah] al à dit, al à dit a mi [Abdul Hamid ben Ja’far] al à dit, al à dit [Mohammed ben Amru ben ‘Atho`] al à dit; O ai sintût [Abu Humaid Come Saidi] dî; “Cuant che al jere daûr a preâ, il Rasul al si è voltât viers la Qibla e al à alçât dutis dôs lis mans, daspò al à dit: ‘ALLAHU AKBAR -Allah al è il plui grant-’.