Imam Bukhari : 2553

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْفَضْلِ أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ أَبِي بِشْرٍ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَإِنَّ نَاسًا يَزْعُمُونَ أَنَّ هَذِهِ الْآيَةَ نُسِخَتْ وَلَا وَاللَّهِ مَا نُسِخَتْ وَلَكِنَّهَا مِمَّا تَهَاوَنَ النَّاسُ هُمَا وَالِيَانِ وَالٍ يَرِثُ وَذَاكَ الَّذِي يَرْزُقُ وَوَالٍ لَا يَرِثُ فَذَاكَ الَّذِي يَقُولُ بِالْمَعْرُوفِ يَقُولُ لَا أَمْلِكُ لَكَ أَنْ أُعْطِيَكَ

[محمد بن الفضل ابو النعمان] اسان کي [ابو عوانه] کان [ابو بصير] کان [سعيد بن جبير] کان [ابن عباس رضي الله عنهما] تائين بيان ڪيو آهي ته: 'يقيناً، اهڙا ماڻهو آهن جيڪي سمجهن ٿا ته هي آيت منسوخ ڪئي وئي آهي. پر الله جي قسم، ان کي منسوخ نه ڪيو ويو آهي، پر ماڻهن، يعني ٻن بزرگن، طرفان ان کي گهٽ سمجهيو ويو آهي. پهريون هڪ بزرگ بابت آهي جيڪو وراثت ڇڏي ٿو، اهو اهو آهي جيڪو روزي فراهم ڪري ٿو. ۽ ٻيو هڪ بزرگ آهي جيڪو وراثت نه ٿو ڇڏي، اهو اهو آهي جيڪو مهرباني سان ڳالهائي ٿو، جتي هو چوي ٿو: 'مون وٽ توهان کي ڏيڻ لاءِ ڪجهه به ناهي'.