Imam Bukhari : 2542
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ عَنْ وَرْقَاءَ عَنْ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَكَانَ الْمَالُ لِلْوَلَدِ وَكَانَتْ الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ فَنَسَخَ اللَّهُ مِنْ ذَلِكَ مَا أَحَبَّ فَجَعَلَ لِلذَّكَرِ مِثْلَ حَظِّ الْأُنْثَيَيْنِ وَجَعَلَ لِلْأَبَوَيْنِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُسَ وَجَعَلَ لِلْمَرْأَةِ الثُّمُنَ وَالرُّبُعَ وَلِلزَّوْجِ الشَّطْرَ وَالرُّبُعَ
A fen erenikich [Muhammad bin Yusuf] seni [Warqo’] seni [Ibnu Abi Najih] seni [‘Atha’] seni [Ibn ‘Abbas radliallahu ‘anhuma]] a apasa; Me loom, pisek mi alemwiri a nom ren ewe semirit, nge alemwir a nom ren ekkewe sam me in me ruuemon. Iwe, Allah a angei seni ei kokkot ren eu mi kon apwapwa ngeni. Iwe, Allah subhanahu wata’ala a fori pwe ewe kinikinin alemwir fan iten ekkewe at epwe ruu fan ruu lap seni ekkewe nengin me fan iten ekkewe sam me in me ruemon emon me emon epwe angei eu-ne-wonu nge fan iten ewe fefin eu-ne-walu are eu-ne-engonun nge ewe mwan epwe angei esopw are eu-ne-engonun.