Imam Ibnu Majah : 485
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُسْهِرٍ عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ أَنْبَأَنَا سُوَيْدُ بْنُ النُّعْمَانِ الْأَنْصَارِيُّأَنَّهُمْ خَرَجُوا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى خَيْبَرَ حَتَّى إِذَا كَانُوا بِالصَّهْبَاءِ صَلَّى الْعَصْرَ ثُمَّ دَعَا بِأَطْعِمَةٍ فَلَمْ يُؤْتَ إِلَّا بِسَوِيقٍ فَأَكَلُوا وَشَرِبُوا ثُمَّ دَعَا بِمَاءٍ فَمَضْمَضَ فَاهُ ثُمَّ قَامَ فَصَلَّى بِنَا الْمَغْرِبَ
Ti tene [Abu Bakr bin Abu Syaibah] atene, ti tene [Ali bin Mushir] ti [Yahya bin Sa’id] ti [Busyair bin Yasar] ti tene, ti [Suwaid bin An Nu’man Al Ansari]; so akamarade ti lo ague na Rasulullah na Khaibar, na tongana ala si na Ash Shahba` lo sambela sambela ti ndapre. Na pekoni, lo hunda ti tene a mû na lo kobe, me lo wara kobe pëpe gi sawiq juska akamarade ti lo abungbi oko ti te na ti nyon ye. Na pekoni, lo hunda ti tene a ga na lo ngu, na pekoni lo sukula yanga ti lo na pekoni lo londo na lo sambela sambela ti maghrib na e’.