Imam Ibnu Majah : 262
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ حَفْصِ بْنِ هِشَامِ بْنِ زَيْدِ بْنِ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ حَدَّثَنَا أَبُو إِبْرَاهِيمَ إِسْمَعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ الْكَرَابِيسِيُّ عَنْ ابْنِ عَوْنٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ سُئِلَ عَنْ عِلْمٍ فَكَتَمَهُ أُلْجِمَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍ
A tene na e [Mohammed bin Abdullah bin Hafsh bin Hisham bin Zaid bin Anas bin Malik] so, a tene na e [Abu Ibrahim Isma’il bin Ibrahim Al Karasibi] so alondo na [Ibn ‘Aun] so alondo na [Mohammed bin Sirin] so alondo na [Abu Hurairah] so lo tene; Prophète sallallaahu ‘alaihi wasallam atene: ‘Zo so a hunda tënë na lo na ndo ti hingango ye na pekoni lo honde ni, na pekoni na lango ti londongo ti awakinda, a yeke pika lo na mbeni fouet so alondo na enfer’.