Imam Bukhari : 2489

حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ حَفْصِ بْنِ غِيَاثٍ حَدَّثَنَا أَبِي حَدَّثَنَا الْأَعْمَشُ قَالَ حَدَّثَنِي الشَّعْبِيُّ أَنَّهُ سَمِعَ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا يَقُولُقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَثَلُ الْمُدْهِنِ فِي حُدُودِ اللَّهِ وَالْوَاقِعِ فِيهَا مَثَلُ قَوْمٍ اسْتَهَمُوا سَفِينَةً فَصَارَ بَعْضُهُمْ فِي أَسْفَلِهَا وَصَارَ بَعْضُهُمْ فِي أَعْلَاهَا فَكَانَ الَّذِي فِي أَسْفَلِهَا يَمُرُّونَ بِالْمَاءِ عَلَى الَّذِينَ فِي أَعْلَاهَا فَتَأَذَّوْا بِهِ فَأَخَذَ فَأْسًا فَجَعَلَ يَنْقُرُ أَسْفَلَ السَّفِينَةِ فَأَتَوْهُ فَقَالُوا مَا لَكَ قَالَ تَأَذَّيْتُمْ بِي وَلَا بُدَّ لِي مِنْ الْمَاءِ فَإِنْ أَخَذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَنْجَوْهُ وَنَجَّوْا أَنْفُسَهُمْ وَإِنْ تَرَكُوهُ أَهْلَكُوهُ وَأَهْلَكُوا أَنْفُسَهُمْ

Al à dit [Umar bin Hafsh bin Ghiyats] al à dit [mi pari] al à dit [Al Amasy] al à dit, al à dit a mi [Ash Sya’biy] che al à sintût [un Nu’man bin Basyir Radliallahu Anhuma] dî; Il Profete Sallallahu Alaihi Wasallam al à dit: ‘La parabole di une persone che e sfide la leç di Allah e di chei che a son dentri e je come un grup di personis che a navighin suntune nâf, daspò cualchidun di lôr al cjape un puest intal font e cualchidun intal alt de barcje. Po dopo cuant che la int e je sot de barcje, cuant che e cîr aghe di bevi, e à di passâ dongje de int di sore, disturbant cussì la int di sore. Alore une des personis che e jere stade puartade e cjapà une asce par fâ une buse sot de nâf. Duncje la int di sore e vignì daûr di lui e i disè: ‘Cje stâs fasint?’. La persone sot e à dit: ‘Tu sês stât disturbât par vie di me intant che o vevi bisugne di aghe’. Duncje se la persone parsore e lu impedìs cu lis lôr mans alore a àn salvât chê persone e a si son salvâts lôr stes, ma se a lu lassin lâ al vûl dî che a àn distrut chê persone e lôr stes.