Larangan menjual emas dengan emas kecuali dengan timbangan sama

Imam Ibnu Majah : 18

حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ عَمَّارٍ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ حَدَّثَنِي بُرْدُ بْنُ سِنَانٍ عَنْ إِسْحَقَ بْنِ قَبِيصَةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ عُبَادَةَ بْنَ الصَّامِتِ الْأَنْصَارِيَّ النَّقِيبَ صَاحِبَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَزَا مَعَ مُعَاوِيَةَ أَرْضَ الرُّومِ فَنَظَرَ إِلَى النَّاسِ وَهُمْ يَتَبَايَعُونَ كِسَرَ الذَّهَبِ بِالدَّنَانِيرِ وَكِسَرَ الْفِضَّةِ بِالدَّرَاهِمِ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تَأْكُلُونَ الرِّبَا سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَبْتَاعُوا الذَّهَبَ بِالذَّهَبِ إِلَّا مِثْلًا بِمِثْلٍ لَا زِيَادَةَ بَيْنَهُمَا وَلَا نَظِرَةًفَقَالَ لَهُ مُعَاوِيَةُ يَا أَبَا الْوَلِيدِ لَا أَرَى الرِّبَا فِي هَذَا إِلَّا مَا كَانَ مِنْ نَظِرَةٍ فَقَالَ عُبَادَةُ أُحَدِّثُكَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَتُحَدِّثُنِي عَنْ رَأْيِكَ لَئِنْ أَخْرَجَنِي اللَّهُ لَا أُسَاكِنُكَ بِأَرْضٍ لَكَ عَلَيَّ فِيهَا إِمْرَةٌ فَلَمَّا قَفَلَ لَحِقَ بِالْمَدِينَةِ فَقَالَ لَهُ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ مَا أَقْدَمَكَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ فَقَصَّ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ وَمَا قَالَ مِنْ مُسَاكَنَتِهِ فَقَالَ ارْجِعْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ إِلَى أَرْضِكَ فَقَبَحَ اللَّهُ أَرْضًا لَسْتَ فِيهَا وَأَمْثَالُكَ وَكَتَبَ إِلَى مُعَاوِيَةَ لَا إِمْرَةَ لَكَ عَلَيْهِ وَاحْمِلْ النَّاسَ عَلَى مَا قَالَ فَإِنَّهُ هُوَ الْأَمْرُ

Al à dit [Hsyyam ben ‘Ammar] al à dit, al à dit [Yahya ben Hamzah] al à dit, al à dit a mi [Burd ben Sinan] di [Ishaq ben Qabishah] di [so pari] al à dit; [Ubadah bin Shamit Al Ansari] al jere un comandant e amì dal Rasulullah Sallam che al scombatè cun Muawiyah tal mont roman. Al notà lis personis che a compravin e vendevin tocs di aur par dinars e tocs di arint par dirhams. Alore al esclamà; “O int, invezit tu âs consumât la usure, o ai sintût dî il Rasulullah Sallallahu Alaihi Wasallam: ‘No vendi aur par aur fûr che se al è comparabil, nol è un ecess e nol è un ritart tra i doi’. Muawiyah i disè; ‘O Abul Walid no viodi usure in cheste transazion, fûr che inte sô sospinsion! ’ Ubadah al rispuindè; ‘O ai trasmetût il hadith dal Rasulullah, ma tu pensis cun lis tuis visions. In fat, se Allah al mi puarte fûr, alore no restarò tal to teritori ancje se o soi sot dal to comand’. Cuant che al tornà a Medine al cjatà Omar bin Khaththab, daspò Omar i disè: ‘O Abul Walid, ce che tu âs fat vignî culì? Po dopo al contà la storie a Umar, e lui nol i contà dulà che al viveve. Umar al disè: ‘O Abul Walid, tornâ tal to paîs. In fat, Allah al fasarà un paîs dispreseât cence di te e di personis come te’. Dopo Umar al scrivè une letare a Muawiyah; ‘No âs il dirit di ordenâlu, e di invidâ la int a seguî ce che al dîs, parcè che al è parsore de veretât’.