Hakim makan barang yang dihadiahkan maka ia telah makan kemurkaan, dan jika menerima suap maka itu akan menariknya kepada kakufuran
Imam Nasa'i : 5571
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَالْقَاضِي إِذَا أَكَلَ الْهَدِيَّةَ فَقَدْ أَكَلَ السُّحْتَ وَإِذَا قَبِلَ الرِّشْوَةَ بَلَغَتْ بِهِ الْكُفْرَ وَقَالَ مَسْرُوقٌ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَدْ كَفَرَ وَكُفْرُهُ أَنْ لَيْسَ لَهُ صَلَاةٌ
Doniesiōno nōm, iże [Qutajba] i [Ali bin Hujr] ôba pedzieli; pedzioł nōm [Khalaf] - mianowicie Ibn Kalifa - ôd [Mansura bin Zadzana] ôd [Al Hakama bin Utaiba] ôd [Abu Waila] ôd [Masruq], iże pedzioł: 'Jeźli sędzia je coś, co je dane, to zjeł gniyw, a jeźli przijmie płatku, to to zrobi.' [Masruq] stwiyrdziōł: „Kto pije khamr, to niy wierzōł, a jego niywiara je w tym, co jego usługa rzykanio niy ma akceptowano”.