Hakim makan barang yang dihadiahkan maka ia telah makan kemurkaan, dan jika menerima suap maka itu akan menariknya kepada kakufuran

Imam Nasa'i : 5571

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَالْقَاضِي إِذَا أَكَلَ الْهَدِيَّةَ فَقَدْ أَكَلَ السُّحْتَ وَإِذَا قَبِلَ الرِّشْوَةَ بَلَغَتْ بِهِ الْكُفْرَ وَقَالَ مَسْرُوقٌ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَدْ كَفَرَ وَكُفْرُهُ أَنْ لَيْسَ لَهُ صَلَاةٌ

È ko ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Qutaibah] kpo [Ali bin Hujr] kpo bǐ wɛ ɖɔ; é ɖɔ nú mǐ ɖɔ [Khalaf] - é wɛ nyí Ibn Khalifah - sín [Mansur bin Zadzan] sín [Al Hakam bin Utaibah] sín [Abu Wail] sín [Masruq] gɔ́n ɖɔ, ‘Enyi hwɛɖɔtɔ́ ɖé ɖu nǔ e è na mɛ é ɔ, é ko ɖu xomɛsin, bɔ enyi é yí gbè nú akwɛ e è na ɛ é ɔ, é na yí gbè nú akwɛ e è na ɛ é. [Masruq] ɖɔ, ‘Mɛɖebǔ e nu khamr ɔ, é ko ɖi nǔ ǎ, bɔ nǔmaɖi tɔn wɛ nyí ɖɔ è kún yí ɖɛxixo tɔn ó’.