Hakim makan barang yang dihadiahkan maka ia telah makan kemurkaan, dan jika menerima suap maka itu akan menariknya kepada kakufuran

Imam Nasa'i : 5571

أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ وَعَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَا حَدَّثَنَا خَلَفٌ يَعْنِي ابْنَ خَلِيفَةَ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ زَاذَانَ عَنْ الْحَكَمِ بْنِ عُتَيْبَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ مَسْرُوقٍ قَالَالْقَاضِي إِذَا أَكَلَ الْهَدِيَّةَ فَقَدْ أَكَلَ السُّحْتَ وَإِذَا قَبِلَ الرِّشْوَةَ بَلَغَتْ بِهِ الْكُفْرَ وَقَالَ مَسْرُوقٌ مَنْ شَرِبَ الْخَمْرَ فَقَدْ كَفَرَ وَكُفْرُهُ أَنْ لَيْسَ لَهُ صَلَاةٌ

Jakinarazi digutenez, [Qutaibah] eta [Ali bin Hujr] biek esan zuten; esan digu [Khalaf] -hau da, Ibn Khalifah-ek- [Mansur bin Zadzan]-ek, [Al Hakam bin Utaibah]-ek, [Abu Wail]-ek eta [Masruq-ek] esan zuela: "Epaile batek emandako zerbait jaten badu, haserrea jan du, eta eroskeria onartzen badu, zurruntasunera erakarriko du". [Masruq-ek] esan zuen: "Khamr edaten duenak sinesgaitza da, eta bere sinesgaitza da bere otoitz zerbitzua ez dela onartzen".