Surat Rasulullah tentang diyat atas jiwa dan luka

Imam Nasa'i : 4770

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلَالٍ قَيْلِ ذِيِ رُعَيْنٍ وَمَعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ وَكَانَ فِي كِتَابِهِ أَنَّ مَنْ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلًا عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلَّا أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةَ مِائَةً مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنْ الْإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنْ الْإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍخَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلَالٍ

Беҙгә [Әмру бин Маншур] һөйләне [Әл-Хәкәм бин Муса] беҙгә [Яхъя бин Хәмзә] [Сөләймән бин Дауыттан] миңә [Әз Зөһри] [Әбү Бәкер бин Мөхәммәт бин Әмру бин Хәзмдән] [атаһы сәйәһүлланан] һөйләне. wasallam Йәмән халҡына төрлө фарыздар, сөннәттәр, дияттар яҙылған хат яҙа. Ул хатты тапшырырға Әмру бин Хәзмде ебәрә. Артабан хат Йәмән халҡы алдында уҡылды. Бына сценарий; «Мөхәммәттән, пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһис-сәләмдән, Сүрәхбил бин Абду Күләлгә һәм Нөғәйем бин Абду Күләлгә, шулай уҡ Әл Харис бин Абду Күләл Ҡәйл Дзу руаин, Мәәфир һәм Хәмдәнгә тиклем; ә киләһеһенә килгәндә... Ә хаттың йөкмәткеһе араһында: «Кем дәлилдәр менән мөьминде тиранлыҡ менән үлтерһә, үлтерелгән кешенең һаҡсылары үҙҙәрен теләк тоймаһа, яза аласаҡ». Бер дияттың, атап әйткәндә, йөҙ дөйәнең ғүмере өсөн, әгәр танауын ҡырҡһалар, барыһы ла бер дият, тел өсөн бер дият, ике ирен өсөн бер дият, ике аналыҡ өсөн бер дият, пенис өсөн бер дият, умыртҡа һөйәге өсөн бер дият, ике күҙ өсөн бер дият, бер ле өсөн тийә дияттың, дияттың өстән бер өлөшө өсөн эске яралар, ун биш дөйәнең һөйәктәре ярылған һәм урынынан күсерелгән, ә һәр бармаҡ һәм аяҡ бармағы өсөн ун дөйә, тештәр өсөн биш дөйә, биш дөйәнең һөйәктәрен асып һалған яралар өсөн. Әгәр ҙә ҡатын-ҡыҙҙы үлтереүҙең һөҙөмтәһендә кемдер үлтерелһә, алтын хужаһы өсөн дият мең динар тәшкил итә. Мөхәммәт бин Бәккәр бин Билал бының менән килешмәй.