इमाम नसाई : 4634

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُأَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ أَتَيَا خَيْبَرَ فِي حَاجَةٍ لَهُمَا فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا عَمِّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْكُبْرَ لِيَبْدَأْ الْأَكْبَرُ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ قِبَلِهِقَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الْإِبِلِ

आम्हाला [अहमद बिन अब्दाह] यांनी सांगितले, ज्यांनी [हम्माद] यांच्याकडून, त्यांनी [यह्या बिन सईद] यांच्याकडून, [बुसैर बिन यासर] यांच्याकडून, [सहल बिन अबू हत्समाह] आणि [राफी बिन खदीज] यांच्याकडून हे हदीस आम्हाला सांगितले. की त्यांनी त्याला सांगितले होते की मुहैयशाह बिन मसऊद आणि अब्दुल्ला बिन सahl काही कामानिमित्त खैबरला गेले होते, नंतर त्यांनी एका खजूरच्या झाडाजवळ वेगळे झाले; त्यानंतर अब्दुल्ला बिन सahl याची हत्या झाली, म्हणून त्याचा भाऊ, अब्दुर-रहमान बिन सahl, हुवैयशाह आणि मुहैयशाह—म्हणजेच त्याचे दोन भाचे—सह अल्लाहचे प्रेषित, त्यांच्यावर अल्लाहची शांति आणि आशीर्वाद असोत, यांच्याकडे आले. मग अब्दुर्रहमान आपल्या भावाच्या प्रकरणाबद्दल बोलला, जरी तो त्यापैकी सर्वात लहान होता. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम म्हणाले: "मोठ्याने प्रथम बोलावे." मग त्या दोघांनी त्यांच्या दोन सोबत्यांच्या प्रकरणाबद्दल बोलले. मग पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम यांनी असे विधान केले की: 'तुमच्यापैकी पन्नास जणांनी शपथ घ्यावी.' तेव्हा त्यांनी म्हटले: 'ऐ पैगंबर सल्लल्लाहु अलैहि वसल्लम, ही अशी गोष्ट आहे ज्याचे आम्ही स्वतः साक्षीदार नाही; आम्ही शपथ कशी घेऊ?' त्यांनी सांगितले: 'तुम्हाला काय वाटते, यहुदी पन्नास आपल्याच लोकांच्या शपथावर तुमच्या आरोपातून मुक्त होतील का?' त्यांनी म्हटले, "हे अल्लाहचे प्रेषित, ते अविश्वासी आहेत." मग अल्लाहचे प्रेषित, ज्यांच्यावर अल्लाहची कृपा आणि शांती असो, यांनी स्वतःच्या निधीतून रक्तमूल्य भरले. सहल म्हणाले, "मी त्यांच्या वेढ्यात प्रवेश केला, आणि मग त्या उंटांपैकी एकाने मला लाथ मारली."