أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْأَنْصَارِيِّ أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمَا فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَخُوهُ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَبِّرْ كَبِّرْ وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ فَكَتَبَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ تَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ قَالُوا لَا قَالَ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمْ الدَّارَقَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ

[Ahmad bin 'Amru bin As Sarh]-ek [Ibnu Wahb]-ek [Malik bin Anas] [Abu Laila bin Abdullah bin Abdur Rahman Al Ansari]-rengandik jakinarazi digu [Sahl bin Abu Hatsmah]-ek esan diola Abdullah bin Sahl eta Muhayyishah Khaibarrera joan zirela biei gertatu zitzaizkien zailtasunengatik. Orduan, Muhayyishah bisitatu zuten eta esan zioten Abdullah bin Sahl hil eta putzu edo iturburu batera bota zutela. Gero, juduengana joan zen eta esan zion: 'Alaren izenean, hil duzue'. Haiek erantzun zuten: 'Alaren izenean, ez dugu hil'. Orduan, buelta eman zuen Ala-ren Mezulariarengana, sallallaahu 'alaihi wasallam, etorri eta honen berri eman zion arte. Orduan bera, Huwayyishah, bere anaia zaharrena, eta Abdur Rahman bin Sahl etorri ziren, gero Muhayyishah, Khaibarren egon zena, aurrera egin zuen hitz egitera, eta gero Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Jarri pertsona zaharrena lehenengo". Eta Huwayyishahek hitz egin zuen eta gero Muhayyishahek. Orduan Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallamek esan zuen: "Zuen lagunei diyat ordaintzen ari al dira ala gerra deklaratzen ari al dira?" Orduan, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallamek gutun bat idatzi zien gai honi buruz, eta orduan erantzun zuten: "Egia esan, Alaren izenean, ez genuen hil". Gero, Huwayyishah, Muhayyishah eta Abdur Rahmaneri esan zien: "Zin egiteko eta zuen lagunen odolaren eskubidea izateko prest al zaudete?", erantzun zuten: "Ez". Hark esan zuen: "Juduek zuei zin egitea nahi al duzue?", erantzun zuten: "Ez dira musulmanak". Orduan, Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam-ek bere aberastasunetik ordaindu zien, ehun gamelu bidali zizkien etxean ostatu hartzeko. Sahl-ek esan zuen: "Zalantzarik gabe, gameluetako gamelu gorri batek ostiko bat eman dit bere oinarekin".