Kesaksian dua orang yang adil menjadi dasar dalam penegakan hukum
Imam Nasa'i : 4568
أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى وَهُوَ ابْنُ حَمْزَةَ عَنْ الزُّبَيْدِيِّ أَنَّ الزُّهْرِيَّ أَخْبَرَهُ عَنْ عُمَارَةَ بْنِ خُزَيْمَةَ أَنَّ عَمَّهُ حَدَّثَهُ وَهُوَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَ فَرَسًا مِنْ أَعْرَابِيٍّ وَاسْتَتْبَعَهُ لِيَقْبِضَ ثَمَنَ فَرَسِهِ فَأَسْرَعَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَبْطَأَ الْأَعْرَابِيُّ وَطَفِقَ الرِّجَالُ يَتَعَرَّضُونَ لِلْأَعْرَابِيِّ فَيَسُومُونَهُ بِالْفَرَسِ وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ابْتَاعَهُ حَتَّى زَادَ بَعْضُهُمْ فِي السَّوْمِ عَلَى مَا ابْتَاعَهُ بِهِ مِنْهُ فَنَادَى الْأَعْرَابِيُّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنْ كُنْتَ مُبْتَاعًا هَذَا الْفَرَسَ وَإِلَّا بِعْتُهُ فَقَامَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ سَمِعَ نِدَاءَهُ فَقَالَ أَلَيْسَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ قَالَ لَا وَاللَّهِ مَا بِعْتُكَهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ ابْتَعْتُهُ مِنْكَ فَطَفِقَ النَّاسُ يَلُوذُونَ بِالنَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَبِالْأَعْرَابِيِّ وَهُمَا يَتَرَاجَعَانِ وَطَفِقَ الْأَعْرَابِيُّ يَقُولُ هَلُمَّ شَاهِدًا يَشْهَدُ أَنِّي قَدْ بِعْتُكَهُ قَالَ خُزَيْمَةُ بْنُ ثَابِتٍ أَنَا أَشْهَدُ أَنَّكَ قَدْ بِعْتَهُ قَالَ فَأَقْبَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى خُزَيْمَةَ فَقَالَ لِمَ تَشْهَدُ قَالَ بِتَصْدِيقِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَهَادَةَ خُزَيْمَةَ شَهَادَةَ رَجُلَيْنِ
Beni ekɛɛ wɔ [Al Haitsam bin Marwan bin Imran] lɛ, ekɛɛ; ekɛɛ wɔ [Muhammad bin Bakkar], ekɛɛ; ekɛɛ wɔ [Yahya ni ji Ibn Hamzah] kɛjɛ [Az Zubaidi] akɛ [Az Zuhri] ekɛɛ lɛ kɛjɛ [‘Umarah bin Khuzaimah] akɛ [etsɛkwɛ̃] kɛɛ lɛ ni ji Gbalɔ lɛ nanemɛi lɛ ateŋ mɔ kome lɛ kɛɛ lɛ akɛ Gbalɔ lɛ ji . ni enyiɛ esɛɛ koni eyaŋɔ shika lɛ, kɛkɛ ni Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam tee egbɛfaa lɛ oya. Yɛ be mli ni Bedouin lɛ ŋmɛɔ egbɛfaa lɛ shi lɛ, no sɛɛ lɛ gbɔmɛi bɔi Bedouin lɛ ŋɔɔ baa ni amɛyeɔ ehe jara, amɛleee akɛ Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam lɛ ehé lɛ kɛyashi amɛteŋ mɔ kome wo jara lɛ nɔ fe nɔ ni ehé lɛ, no sɛɛ lɛ Bedouin lɛ tsɛɔ ‘Gbalɔ sallaalaihialahu are to myhem loo . kɛ jeee nakai lɛ, mahɔ̃ɔ lɛ, Gbalɔ sallallaahu ‘alaihi wasallam te shi beni enu Bedouinbii lɛ atsɛmɔ lɛ, ekɛɛ: ‘Ani jeee mi? he kɛjɛ odɛŋ?’ Eha hetoo akɛ, daabi, kɛtsɔ Allah nɔ lɛ, mikɛ mihe wooo mli, no sɛɛ lɛ, Gbalɔ lɛ kɛɛ: ‘Mihe kɛjɛ odɛŋ,’ kɛkɛ ni gbɔmɛi bɔi amɛhe buamɔ kɛbɔle Gbalɔ lɛ kɛ Bedouin lɛ he, kɛkɛ ni amɛyi enyɔ lɛ fɛɛ amɛku amɛsɛɛ amɛba, bedouin lɛ kɛɛ akɛ, okɛ wi K biba lɛ aba. Miyeɔ odase akɛ ohɔ̃ɔ lɛ, no sɛɛ lɛ Gbalɔ sallallaahu 'alaihi wasallam kpɛlɛ odaseyeli Kuzaimah lɛ nɔ ni ekɛɛ: 'Mɛni hewɔ oyeɔ odase lɛ,' ekɛɛ, ni ehe bo eye, O Allah bɔfo, ekɛɛ no sɛɛ lɛ Allah bɔfo lɛ sallallaahu 'alaihi wasallam fee Khuzaimahs enyɔ.