Pertimbangan maslahat keluarga dalam memilih istri

Imam Nasa'i : 4559

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ الطَّبَّاعِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرٍ قَالَغَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَاضِحٍ لَنَا ثُمَّ ذَكَرْتُ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ ثُمَّ ذَكَرَ كَلَامًا مَعْنَاهُ فَأُزْحِفَ الْجَمَلُ فَزَجَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْتَشَطَ حَتَّى كَانَ أَمَامَ الْجَيْشِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا جَابِرُ مَا أَرَى جَمَلَكَ إِلَّا قَدْ انْتَشَطَ قُلْتُ بِبَرَكَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِعْنِيهِ وَلَكَ ظَهْرُهُ حَتَّى تَقْدَمَ فَبِعْتُهُ وَكَانَتْ لِي إِلَيْهِ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ فَلَمَّا قَضَيْنَا غَزَاتَنَا وَدَنَوْنَا اسْتَأْذَنْتُهُ بِالتَّعْجِيلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ قَالَ أَبِكْرًا تَزَوَّجْتَ أَمْ ثَيِّبًا قُلْتُ بَلْ ثَيِّبًا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو أُصِيبَ وَتَرَكَ جَوَارِيَ أَبْكَارًا فَكَرِهْتُ أَنْ آتِيَهُنَّ بِمِثْلِهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا تُعَلِّمُهُنَّ وَتُؤَدِّبُهُنَّ فَأَذِنَ لِي وَقَالَ لِي ائْتِ أَهْلَكَ عِشَاءً فَلَمَّا قَدِمْتُ أَخْبَرْتُ خَالِي بِبَيْعِي الْجَمَلَ فَلَامَنِي فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَدَوْتُ بِالْجَمَلِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَ الْجَمَلِ وَالْجَمَلَ وَسَهْمًا مَعَ النَّاسِ

আমাক [মুহাম্মাদ বিন ইয়াহিয়া বিন আব্দুল্লাহ]ক অৱগত কৰি তেওঁ ক’লে; আমাক [মুহাম্মাদ বিন ইছা বিন আথ থাব্বা’] কৈছে, তেওঁ ক’লে; আমাক [আবু আৱানাহ] [মুগিৰা]ৰ পৰা [আছ শ্বাবী]ৰ পৰা [জাবিৰ]ৰ পৰা কৈছে, তেওঁ ক’লে; আমাৰ উটৰ ওপৰত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি ৱাছাল্লামৰ লগত যুঁজিলোঁ, তাৰ পিছত সেই কাণ্ডৰ কথা উল্লেখ কৰিলোঁ। তাৰ পিছত উটটো ভাগৰুৱা হৈ পৰিল আৰু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁক তিৰস্কাৰ কৰিলে যাতে তেওঁ সৈন্যৰ সন্মুখত নপৰালৈকে পুনৰ উৎসাহী হৈ পৰে। তাৰ পিছত ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক’লে, ‘হে জাবিৰ, মই দেখা নাপাওঁ যেতিয়ালৈকে মই পুনৰ উৎসাহী নহ’ম’। গতিকে মই কওঁ; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, তোমাৰ নীতমৰ কাৰণে! তেওঁ ক’লে: ‘মোক বিক্ৰী কৰা, মদীনা পোৱালৈকে ৰাইড পাব’। তাৰ পিছত সঁচাকৈয়ে প্ৰয়োজন হ’লেও বিক্ৰী কৰিলোঁ, কিন্তু তেওঁৰ বাবে লাজ পালোঁ। তাৰ পিছত যেতিয়া আমি আমাৰ যুদ্ধ শেষ কৰিলোঁ আৰু আমি মদিনাৰ ওচৰত আহিলোঁ, তেতিয়া মই আগবাঢ়ি যাবলৈ অনুমতি বিচাৰিলোঁ। মই কওঁ; হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই এজন নৱবিবাহিত ব্যক্তি। তেওঁ ক’লে: ‘আপুনি ছোৱালীক বিয়া কৰাইছে নে বিধৱাক?’। মই ক’লোঁ; বিধৱা, হে আল্লাহৰ ৰাছুল, সঁচাকৈয়ে আব্দুল্লাহ বিন আমৰুক হত্যা কৰা হ’ল আৰু তেওঁ কেইবাগৰাকীও কন্যাক এৰি থৈ গ’ল যিসকল এতিয়াও ছোৱালী আছিল, আৰু মই তেওঁলোকৰ দৰে মহিলাৰ সৈতে তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিবলৈ ভাল নাপালোঁ, গতিকে মই এগৰাকী বিধৱাক বিয়া কৰালোঁ যিয়ে তেওঁলোকক শিকাব আৰু শিক্ষা দিব। তাৰ পিছত মোক অনুমতি দিলে, আৰু ক’লে: ‘ইছাত আপোনাৰ পৰিয়ালৰ ওচৰলৈ আহক’। তাৰ পিছত আহি পোৱাৰ লগে লগে মাহীয়েকক অণ্ট বিক্ৰীৰ কথা ক’লোঁ, তাৰ পিছত তাই মোক সমালোচনা কৰিলে। যেতিয়া ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আহিছিল, তেতিয়া মই উট এটা লৈ তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিছিলো। তাৰ পাছত তেওঁ মোক উট আৰু উটৰ দাম আৰু মানুহৰ লগত মোৰ অংশ দিলে।