Imam Nasa'i : 4559

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ الطَّبَّاعِ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ مُغِيرَةَ عَنْ الشَّعْبِيِّ عَنْ جَابِرٍ قَالَغَزَوْتُ مَعَ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى نَاضِحٍ لَنَا ثُمَّ ذَكَرْتُ الْحَدِيثَ بِطُولِهِ ثُمَّ ذَكَرَ كَلَامًا مَعْنَاهُ فَأُزْحِفَ الْجَمَلُ فَزَجَرَهُ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْتَشَطَ حَتَّى كَانَ أَمَامَ الْجَيْشِ فَقَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا جَابِرُ مَا أَرَى جَمَلَكَ إِلَّا قَدْ انْتَشَطَ قُلْتُ بِبَرَكَتِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِعْنِيهِ وَلَكَ ظَهْرُهُ حَتَّى تَقْدَمَ فَبِعْتُهُ وَكَانَتْ لِي إِلَيْهِ حَاجَةٌ شَدِيدَةٌ وَلَكِنِّي اسْتَحْيَيْتُ مِنْهُ فَلَمَّا قَضَيْنَا غَزَاتَنَا وَدَنَوْنَا اسْتَأْذَنْتُهُ بِالتَّعْجِيلِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي حَدِيثُ عَهْدٍ بِعُرْسٍ قَالَ أَبِكْرًا تَزَوَّجْتَ أَمْ ثَيِّبًا قُلْتُ بَلْ ثَيِّبًا يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَمْرٍو أُصِيبَ وَتَرَكَ جَوَارِيَ أَبْكَارًا فَكَرِهْتُ أَنْ آتِيَهُنَّ بِمِثْلِهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا تُعَلِّمُهُنَّ وَتُؤَدِّبُهُنَّ فَأَذِنَ لِي وَقَالَ لِي ائْتِ أَهْلَكَ عِشَاءً فَلَمَّا قَدِمْتُ أَخْبَرْتُ خَالِي بِبَيْعِي الْجَمَلَ فَلَامَنِي فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ غَدَوْتُ بِالْجَمَلِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَ الْجَمَلِ وَالْجَمَلَ وَسَهْمًا مَعَ النَّاسِ

اسان کي [محمد بن يحييٰ بن عبدالله] کان خبر ڏيڻ کان پوءِ، هن چيو؛ اسان کي [محمد بن عيسيٰ بن اث ثبّا] کان، هن چيو؛ اسان کي [ابو عوانه] کان [مغيره] کان [عاش شعبي] کان [جابر] کان، هن چيو ته: مون رسول الله ﷺ سان اسان جي اٺن تي جنگ ڪئي، پوءِ مون ان واقعي جو ذڪر ڪيو. پوءِ اُٺ ٿڪجي پيو ۽ رسول الله ﷺ ان کي ڊاهڻ لڳو ته هو ٻيهر جوش ۾ اچي ويو جيستائين هو لشڪر جي سامهون نه ٿيو. پوءِ رسول الله ﷺ فرمايو: 'اي جابر، مون کي نظر نٿو اچي جيستائين مان ٻيهر جوش ۾ نه اچان.' تنهن ڪري مان چوان ٿو؛ توهان جي برڪت جي ڪري، اي الله جا رسول! هن چيو: 'مون کي وڪرو ڪر، ۽ توهان کي سواري ملندي جيستائين توهان مديني پهچو'. پوءِ مون ان کي وڪرو ڪيو جيتوڻيڪ مون کي واقعي ان جي ضرورت هئي، پر مون کي هن کان شرمندگي ٿي. پوءِ جڏهن اسان پنهنجي جنگ ختم ڪئي ۽ مديني جي ويجهو پهتاسين، مون اڳتي وڌڻ جي اجازت گهري. مان چوان ٿو؛ اي الله جا رسول، مان هڪ نئون شادي شده شخص آهيان. هن چيو: 'ڇا توهان ڇوڪري سان شادي ڪري رهيا آهيو يا بيوه؟' مون چيو؛ بيوه، اي الله جا رسول، بيشڪ عبدالله بن عمرو مارجي ويو ۽ هن ڪيتريون ئي ڌيئرون ڇڏيون جيڪي اڃا ڇوڪريون هيون، ۽ مون کي انهن وانگر عورتن سان گڏ اچڻ پسند نه هو، تنهن ڪري مون هڪ بيوه سان شادي ڪئي جيڪا انهن کي سيکاريندي ۽ تعليم ڏيندي. پوءِ هن مون کي اجازت ڏني، ۽ چيو: 'عشاء تي پنهنجي گهر وارن وٽ اچ'. پوءِ جڏهن مان پهتس، مون پنهنجي چاچي کي اونٽ جي وڪري بابت ٻڌايو، تڏهن هن مون تي تنقيد ڪئي. جڏهن رسول الله صلي الله عليه وسلم پهتا، ته مان هڪ اُٺ کڻي وٽس آيس. پوءِ هن مون کي اُٺ ۽ اُٺ جي قيمت ڏني، ۽ ماڻهن سان منهنجو حصو ڏنو.