Sesungguhnya yang paling taqwa dan paling mengerti tentang Allah diantara kalian adalah aku

Imam Bukhari : 2323

حَدَّثَنَا أَبُو النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ جَابِرٍ وَعَنْ طَاوُسٍ عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ قَالَاقَدِمَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابُهُ صُبْحَ رَابِعَةٍ مِنْ ذِي الْحِجَّةِ مُهِلِّينَ بِالْحَجِّ لَا يَخْلِطُهُمْ شَيْءٌ فَلَمَّا قَدِمْنَا أَمَرَنَا فَجَعَلْنَاهَا عُمْرَةً وَأَنْ نَحِلَّ إِلَى نِسَائِنَا فَفَشَتْ فِي ذَلِكَ الْقَالَةُ قَالَ عَطَاءٌ فَقَالَ جَابِرٌ فَيَرُوحُ أَحَدُنَا إِلَى مِنًى وَذَكَرُهُ يَقْطُرُ مَنِيًّا فَقَالَ جَابِرٌ بِكَفِّهِ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ خَطِيبًا فَقَالَ بَلَغَنِي أَنَّ أَقْوَامًا يَقُولُونَ كَذَا وَكَذَا وَاللَّهِ لَأَنَا أَبَرُّ وَأَتْقَى لِلَّهِ مِنْهُمْ وَلَوْ أَنِّي اسْتَقْبَلْتُ مِنْ أَمْرِي مَا اسْتَدْبَرْتُ مَا أَهْدَيْتُ وَلَوْلَا أَنَّ مَعِي الْهَدْيَ لأَحْلَلْتُ فَقَامَ سُرَاقَةُ بْنُ مَالِكِ بْنِ جُعْشُمٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هِيَ لَنَا أَوْ لِلْأَبَدِ فَقَالَ لَا بَلْ لِلْأَبَدِ قَالَ وَجَاءَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَالَ أَحَدُهُمَا يَقُولُ لَبَّيْكَ بِمَا أَهَلَّ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ وَقَالَ الْآخَرُ لَبَّيْكَ بِحَجَّةِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُقِيمَ عَلَى إِحْرَامِهِ وَأَشْرَكَهُ فِي الْهَدْيِ

اسان کي [ابو نعمان] ٻڌايو آهي [حماد بن زيد] اسان کي [عبدالمالڪ بن جريج] ٻڌايو آهي [عثاء] کان [جابر] ۽ [ثووس] ۽ [ابن عباس] رضي الله عنهما، ٻنهي چيو ته: رسول الله ﷺ ۽ سندس ساٿي چوڏهين ذوالحج جي صبح جو حج ڪرڻ لاءِ نڪتا ۽ ڪنهن به شيءِ انهن کي نه روڪيو. جڏهن اسان پهتاسين ته اسان کي حڪم ڏنو ته ان کي عمري جي نيت ڪريون ۽ پوءِ اسان پنهنجين زالن سان مداخلت ڪري سگهون. پوءِ سندس ڳالهيون پکڙجي ويون. عطا چيو ته: پوءِ اسان مان هڪ ماڻهو منيٰ ڏانهن ويو ۽ پوءِ هن مون کي ٻڌايو ته هو مني ڪڍي رهيو آهي. جابر چيو ته: ته جيئن اهو شخص واقعي کي راز ۾ رکي. پر پوءِ اهو واقعو نبي ڪريم ﷺ تائين پهتو ۽ هو اسان کي خطبو ڏيڻ لاءِ اٿي بيٺو، هن چيو ته: مون کي خبر پهتي آهي ته ڪجهه ماڻهو چون ٿا؛ هن طرح. خدا جو قسم، مان انهن ۾ سڀ کان بهتر ۽ سڀ کان وڌيڪ خدا ترس ماڻهو آهيان. جيڪڏهن مان جيڪو ڪيو آهي اهو ورجائي سگهان ها، ته مان ضرور قرباني نه آڻيان ها، ۽ جيڪڏهن مان ذبح ٿيل جانور - الهديو - نه آڻيان ها ته يقيناً مان ثابت قدم رهان ها. پوءِ سورقہ بن مالڪ بن جعثم چيو؛ 'يا رسول الله، ڇا هي حڪم خاص طور تي صرف اسان تي لاڳو ٿئي ٿو يا هميشه لاءِ؟' هن چيو؛ 'نه، پر هميشه لاءِ'. جابر چيو؛ 'پوءِ علي بن ابو طالب آيو'. پوءِ ٻنهي مان هڪ چيو؛ علي چيو؛ 'ٺيڪ آهي، مان حج ڪرڻ جو ارادو ڪريان ٿو جيئن رسول الله صلي الله عليه وسلم تلبيه ڪئي - حج جو ارادو ڪيو. ۽ هن چيو؛ چيو؛ ٻيو؛ 'ٺيڪ آهي، مان رسول الله صلي الله عليه وسلم جي حاجي وانگر حج ڪرڻ جو ارادو ڪريان ٿو'. پوءِ رسول الله صلي الله عليه وسلم ان کي حڪم ڏنو ته هو پنهنجو احرام ٻڌي ۽ ذبح ٿيل جانور مان حصو وٺي.