Imam Nasa’i : 3902

حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مُسْلِمٍ الْمِصِّيصِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنْ ابْنِ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ ابْنُ أَبِي مُلَيْكَةَ أَنَّهُ سَمِعَ مُحَمَّدَ بْنَ قَيْسِ بْنِ مَخْرَمَةَ يَقُولُ سَمِعْتُ عَائِشَةَ تُحَدِّثُ قَالَتْأَلَا أُحَدِّثُكُمْ عَنِّي وَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قُلْنَا بَلَى قَالَتْ لَمَّا كَانَتْ لَيْلَتِي الَّتِي هُوَ عِنْدِي تَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ انْقَلَبَ فَوَضَعَ نَعْلَيْهِ عِنْدَ رِجْلَيْهِ وَوَضَعَ رِدَاءَهُ وَبَسَطَ طَرَفَ إِزَارِهِ عَلَى فِرَاشِهِ فَلَمْ يَلْبَثْ إِلَّا رَيْثَمَا ظَنَّ أَنِّي قَدْ رَقَدْتُ ثُمَّ انْتَعَلَ رُوَيْدًا وَأَخَذَ رِدَاءَهُ رُوَيْدًا ثُمَّ فَتَحَ الْبَابَ رُوَيْدًا وَخَرَجَ وَأَجَافَهُ رُوَيْدًا وَجَعَلْتُ دِرْعِي فِي رَأْسِي وَاخْتَمَرْتُ وَتَقَنَّعْتُ إِزَارِي فَانْطَلَقْتُ فِي إِثْرِهِ حَتَّى جَاءَ الْبَقِيعَ فَرَفَعَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ وَأَطَالَ الْقِيَامَ ثُمَّ انْحَرَفَ فَانْحَرَفْتُ فَأَسْرَعَ فَأَسْرَعْتُ فَهَرْوَلَ فَهَرْوَلْتُ فَأَحْضَرَ فَأَحْضَرْتُ وَسَبَقْتُهُ فَدَخَلْتُ فَلَيْسَ إِلَّا أَنْ اضْطَجَعْتُ فَدَخَلَ فَقَالَ مَا لَكِ يَا عَائِشَةُ حَشْيَا رَابِيَةً قَالَتْ لَا قَالَ لَتُخْبِرِنِّي أَوْ لَيُخْبِرَنِّي اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَأَخْبَرْتُهُ الْخَبَرَ قَالَ فَأَنْتِ السَّوَادُ الَّذِي رَأَيْتُهُ أَمَامِي قَالَتْ نَعَمْ قَالَتْ فَلَهَدَنِي فِي صَدْرِي لَهْدَةً أَوْجَعَتْنِي ثُمَّ قَالَ أَظَنَنْتِ أَنْ يَحِيفَ اللَّهُ عَلَيْكِ وَرَسُولُهُ قَالَتْ مَهْمَا يَكْتُمْ النَّاسُ فَقَدْ عَلِمَهُ اللَّهُ قَالَ نَعَمْ قَالَ فَإِنَّ جِبْرِيلَ عَلَيْهِ السَّلَام أَتَانِي حِينَ رَأَيْتِ وَلَمْ يَكُنْ يَدْخُلُ عَلَيْكِ وَقَدْ وَضَعْتِ ثِيَابَكِ فَنَادَانِي فَأَخْفَى مِنْكِ فَأَجَبْتُهُ فَأَخْفَيْتُ مِنْكِ فَظَنَنْتُ أَنْ قَدْ رَقَدْتِ وَخَشِيتُ أَنْ تَسْتَوْحِشِي فَأَمَرَنِي أَنْ آتِيَ أَهْلَ الْبَقِيعِ فَأَسْتَغْفِرَ لَهُمْرَوَاهُ عَاصِمٌ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرٍ عَنْ عَائِشَةَ عَلَى غَيْرِ هَذَا اللَّفْظِ أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ قَالَ أَنْبَأَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَاصِمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَامِرِ بْنِ رَبِيعَةَ عَنْ عَائِشَةَ قَالَتْ فَقَدْتُهُ مِنْ اللَّيْلِ وَسَاقَ الْحَدِيثَ

Matapos niyang ipaalam sa amin [si Yusuf bin Sa'id bin Muslim Al Mishshishi], sinabi niya; ay nagsabi sa amin [si Hajjaj] mula kay [Ibn Juraij] ay nagsabi sa akin [si Abdullah bin Abimulaikah] na narinig niya [si Muhammad bin Qais bin Makhramah] na nagsabi; Narinig ko [si Aisyah] na nagkuwento, sabi niya; Nais mo bang ikuwento ko sa iyo ang tungkol sa aking sarili at sa Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam? Sagot namin; oo. Sabi niya; noong gabing iyon, habang siya ay nasa tabi ko, lalo na ang Propeta sallallaahu 'alaihi wasallam, tumalikod siya at isinuot ang kanyang dalawang sandalyas sa kanyang dalawang paa at inilagay ang kanyang bandana sa gitna ng dulo ng kanyang sarong sa kanyang kama. At hindi nagtagal, inakala niyang nakatulog na ako, dahan-dahan niyang isinuot ang kanyang tsinelas at kinuha ang kanyang shawl, pagkatapos ay dahan-dahang binuksan ang pinto, at lumabas at dahan-dahang isinara ito. At isinuot ko ang aking damit sa aking ulo at tinakpan ang aking ulo ng aking sarong, at sinundan ko siya hanggang sa makarating siya sa Baqi' pagkatapos ay itinaas ang kanyang mga kamay nang tatlong beses at tumayo siya nang matagal. Pagkatapos ay naglakad siya nang mabilis at ako naman ay mabilis na naglakad, siya ay tumakbo at ako rin ay tumakbo. Pagkatapos ay nakarating ako sa bahay at nauna ako sa kanya. Sinabi niya: "Hinahabol mo ba ang iyong hininga, sinasabi mo ba talaga sa akin o sasabihin sa akin ni Allah, ang Pinakamaamo at Maalam?" Sabi ko; O Sugo ng Allah, ang iyong pantubos ay nasa aking ama at ina.... pagkatapos ay sinabi ko sa kanya. Sinabi niya: "Ikaw ba ang itim na anino na nakikita ko sa harap ko?" Sabi ko; oo. Sabi ni Aisha; pagkatapos ay sinuntok niya ang aking dibdib na nagpasuka sa akin. Sinabi niya: "Sa palagay mo ba ay arbitraryo kang pakikitunguhan ni Allah at ng Kanyang Sugo?" Sabi ni Aisha; "Gaano man ito itago ng mga tao, alam na ito ni Allah 'azza wajalla." Sinabi niya: "Oo, tunay ngang dumating sa akin si Jibril 'alaihis salam habang ikaw ay naghahanap at hindi ka niya sinalubong habang ikaw ay nagtatabi ng iyong mga damit. Pagkatapos ay tinawag niya ako at itinago ito mula sa iyo. Pagkatapos ay sinagot ko siya at itinago ito mula sa iyo. Akala ko ay nakatulog ka na, kaya ayaw kitang gisingin dahil sa takot na maramdaman mong nag-iisa ka. Pagkatapos ay inutusan niya akong pumunta sa mga residente ng Baqi' at humingi ng tawad para sa kanila." Isinalaysay ito ni Ashim mula kay Abdullah bin 'Amir bin Rabi'ah mula kay Aisyah kasama ang iba pang mga lafadz. Ipinaalam niya sa amin [Ali bin Hujr] sinabi niya; nangaral sa amin [Sharik] mula kay [Ashim] mula kay [Abdullah bin Amir bin Rabi'ah] mula kay [Aisyah], sinabi niya; Nawala siya sa akin isang gabi....at binanggit niya ang hadith na ito.