Imam Nasa’i : 3628

أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ يَزِيدَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَقَ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ جَدِّهِ قَالَكُنَّا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَتَتْهُ وَفْدُ هَوَازِنَ فَقَالُوا يَا مُحَمَّدُ إِنَّا أَصْلٌ وَعَشِيرَةٌ وَقَدْ نَزَلَ بِنَا مِنْ الْبَلَاءِ مَا لَا يَخْفَى عَلَيْكَ فَامْنُنْ عَلَيْنَا مَنَّ اللَّهُ عَلَيْكَ فَقَالَ اخْتَارُوا مِنْ أَمْوَالِكُمْ أَوْ مِنْ نِسَائِكُمْ وَأَبْنَائِكُمْ فَقَالُوا قَدْ خَيَّرْتَنَا بَيْنَ أَحْسَابِنَا وَأَمْوَالِنَا بَلْ نَخْتَارُ نِسَاءَنَا وَأَبْنَاءَنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ فَإِذَا صَلَّيْتُ الظُّهْرَ فَقُومُوا فَقُولُوا إِنَّا نَسْتَعِينُ بِرَسُولِ اللَّهِ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ أَوْ الْمُسْلِمِينَ فِي نِسَائِنَا وَأَبْنَائِنَا فَلَمَّا صَلَّوْا الظُّهْرَ قَامُوا فَقَالُوا ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكُمْ فَقَالَ الْمُهَاجِرُونَ وَمَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَتْ الْأَنْصَارُ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ الْأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو تَمِيمٍ فَلَا وَقَالَ عُيَيْنَةُ بْنُ حِصْنٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو فَزَارَةَ فَلَا وَقَالَ الْعَبَّاسُ بْنُ مِرْدَاسٍ أَمَّا أَنَا وَبَنُو سُلَيْمٍ فَلَا فَقَامَتْ بَنُو سُلَيْمٍ فَقَالُوا كَذَبْتَ مَا كَانَ لَنَا فَهُوَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيْهِمْ نِسَاءَهُمْ وَأَبْنَاءَهُمْ فَمَنْ تَمَسَّكَ مِنْ هَذَا الْفَيْءِ بِشَيْءٍ فَلَهُ سِتُّ فَرَائِضَ مِنْ أَوَّلِ شَيْءٍ يُفِيئُهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْنَا وَرَكِبَ رَاحِلَتَهُ وَرَكِبَ النَّاسُ اقْسِمْ عَلَيْنَا فَيْئَنَا فَأَلْجَئُوهُ إِلَى شَجَرَةٍ فَخَطِفَتْ رِدَاءَهُ فَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ رُدُّوا عَلَيَّ رِدَائِي فَوَاللَّهِ لَوْ أَنَّ لَكُمْ شَجَرَ تِهَامَةَ نَعَمًا قَسَمْتُهُ عَلَيْكُمْ ثُمَّ لَمْ تَلْقَوْنِي بَخِيلًا وَلَا جَبَانًا وَلَا كَذُوبًا ثُمَّ أَتَى بَعِيرًا فَأَخَذَ مِنْ سَنَامِهِ وَبَرَةً بَيْنَ أُصْبُعَيْهِ ثُمَّ يَقُولُ هَا إِنَّهُ لَيْسَ لِي مِنْ الْفَيْءِ شَيْءٌ وَلَا هَذِهِ إِلَّا خُمُسٌ وَالْخُمُسُ مَرْدُودٌ فِيكُمْ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ بِكُبَّةٍ مِنْ شَعْرٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَخَذْتُ هَذِهِ لِأُصْلِحَ بِهَا بَرْدَعَةَ بَعِيرٍ لِي فَقَالَ أَمَّا مَا كَانَ لِي وَلِبَنِي عَبْدِ الْمُطَّلِبِ فَهُوَ لَكَ فَقَالَ أَوَبَلَغَتْ هَذِهِ فَلَا أَرَبَ لِي فِيهَا فَنَبَذَهَا وَقَالَ يَا أَيُّهَا النَّاسُ أَدُّوا الْخِيَاطَ وَالْمَخِيطَ فَإِنَّ الْغُلُولَ يَكُونُ عَلَى أَهْلِهِ عَارًا وَشَنَارًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ

Naiulat sa amin [si 'Amru bin Yazid] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [si Ibn Abu 'Adi] na nagsabi; ay nagsabi sa amin [si Hammad bin Salamah] mula kay [Muhammad bin Ishaq] mula kay ['Amru bin Syu'aib] mula sa [kanyang ama] mula sa [kanyang lolo] na nagsabi, "Minsan ay kasama namin ang Sugo ng Allah sallallaahu 'alaihi wasallam, biglang dumating sa kanya ang isang sugo mula sa Hawazin. Pagkatapos ay sinabi nila, "O Muhammad, tunay na kami ay isang pamilya, mayroon kaming isang sakuna na hindi lingid sa iyo, kaya bigyan mo kami ng isang bagay, nawa'y bigyan ka ng Allah." Pagkatapos ay sinabi Niya: "Pumili sa pagitan ng kayamanan, o ng iyong mga kababaihan at mga anak." Pagkatapos ay sinabi nila, "Binigyan mo kami ng pagpipilian sa pagitan ng mga inapo at kayamanan, ngunit pinili namin ang aming mga asawa at mga anak." Pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "Kung tungkol sa kung ano ang akin at sa Bani Abdul Muttalib, ito ay sa iyo, kung ako ay magdarasal ng panalangin sa tanghali ay tumayo ka at sabihing 'Katotohanan, humihingi kami ng tulong sa Sugo ng Allah laban sa mga mananampalataya.'" at mga Muslim para sa mga kababaihan at sa aming mga anak'." Nang sila ay nagdarasal ng panalangin sa tanghali, sila ay tumayo at sinabi ito, pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam: "Kung tungkol sa dating akin at pag-aari ng mga anak ni Abdul Muttalib ay sa inyo." Pagkatapos ay sinabi ng mga taong Muhajirin, "Kung tungkol sa dating atin, ito ay pag-aari ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam." At sinabi ng mga Ansar, "At kung ano ang dating atin, ito ay pag-aari ng Rasulullah sallallaahu 'alaihi wasallam." Pagkatapos ay sinabi ni Al Aqra` bin Habis, "Kung tungkol sa akin at sa Bani Tamim, hindi ganoon." Sinabi ni Uyainah bin Hishn, "Kung tungkol sa akin at sa Bani Fazarah, hindi ganoon." Sinabi ni Al Abbas bin Mirdas, "Samantala ako at sa Bani Sulaim ay hindi ganoon." Pagkatapos ay tumayo ang Bani Sulaym at nagsabi, "Nagsisinungaling ka! Ang dating atin noon ay pag-aari ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam." Pagkatapos ay sinabi ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam: "O mga tao, ibalik ninyo sa kanila ang kanilang mga kababaihan at mga anak, kaya't sinumang may hawak ng ari-ariang fai` na ito ay makakakuha ng anim na kamelyo, mula sa unang pagkakataon na ibinigay sa kanya ni Allah Azza wa jalla ang ari-ariang fai` na ito." Pagkatapos ay sumakay siya sa kanyang sasakyan at ang mga tao ay sumakay sa kanilang mga sasakyan, sinabi nila, 'Ibigay ninyo sa amin ang ari-arian fai`. Pagkatapos ay dinala nila siya sa isang puno at nahulog ang kanyang shawl, sinabi niya: "O mga tao, ibalik ninyo sa akin ang aking shawl, sumpa man kay Allah, kung makakakuha kayo ng biyaya na kasinglawak ng Makkah, kung gayon ay ibabahagi ko ito sa inyo, kung gayon ay hindi ninyo ako maituturing na tanga o duwag o sinungaling." Ang ikalimang bahagi ay babalik sa inyo." Pagkatapos ay tumayo ang lalaki na may dalang isang dakot na buhok at nagsabi, "O Sugo ng Allah, kinuha ko ito upang maayos ko ang barda'ah ng aking kamelyo." Sinabi niya: "Ang dating pag-aari ko at pag-aari ng mga anak ni Abdul Muttalib ay para sa inyo." Sinabi niya, 'Nasabi na ba ito, hindi ko na ito kailangan', pagkatapos ay itinapon niya ito. Sinabi niya: "O mga tao, ibalik ninyo ito, kahit na ito ay isang karayom at sinulid. Katotohanan, ang ghulul (yaman na ninakaw bago hatiin), ay magiging isang kasamaan at isang kahihiyan para sa gumagawa nito sa Araw ng Pagkabuhay na Mag-uli."