Imam Nasa'i : 3616
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ عَنْ هِشَامٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍأَنَّ أَبَاهُ نَحَلَهُ نُحْلًا فَقَالَتْ لَهُ أُمُّهُ أَشْهِدْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى مَا نَحَلْتَ ابْنِي فَأَتَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَكَرِهَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَشْهَدَ لَهُ
[Ahmad bin Harb]-ek esan duela jakinarazi digute; esan digu [Abu Mu'awiyah]-ek [Hisham]-engandik [bere aita]engandik [An Nu'man bin Basyir]-engandik, bere aitak opari bat eman ziola, eta orduan bere emazteak - bere amak - esan zion: "Eman lekukotza Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam zure semeari eman diozunari". Gero, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-engana joan zen eta horren berri eman zion. Beraz, Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-ek ez zuen lekukotzarik eman nahi izan.