أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ وَاللَّفْظُ لَهُ عَنْ ابْنِ الْقَاسِمِ قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ عَنْ أَبِي صَالِحٍ السَّمَّانِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الْخَيْلُ لِرَجُلٍ أَجْرٌ وَلِرَجُلٍ سَتْرٌ وَعَلَى رَجُلٍ وِزْرٌ فَأَمَّا الَّذِي هِيَ لَهُ أَجْرٌ فَرَجُلٌ رَبَطَهَا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَأَطَالَ لَهَا فِي مَرْجٍ أَوْ رَوْضَةٍ فَمَا أَصَابَتْ فِي طِيَلِهَا ذَلِكَ فِي الْمَرْجِ أَوْ الرَّوْضَةِ كَانَ لَهُ حَسَنَاتٌ وَلَوْ أَنَّهَا قَطَعَتْ طِيَلَهَا ذَلِكَ فَاسْتَنَّتْ شَرَفًا أَوْ شَرَفَيْنِ كَانَتْ آثَارُهَا وَفِي حَدِيثِ الْحَارِثِ وَأَرْوَاثُهَا حَسَنَاتٍ لَهُ وَلَوْ أَنَّهَا مَرَّتْ بِنَهَرٍ فَشَرِبَتْ مِنْهُ وَلَمْ يُرِدْ أَنْ تُسْقَى كَانَ ذَلِكَ حَسَنَاتٍ فَهِيَ لَهُ أَجْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا تَغَنِّيًا وَتَعَفُّفًا وَلَمْ يَنْسَ حَقَّ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ فِي رِقَابِهَا وَلَا ظُهُورِهَا فَهِيَ لِذَلِكَ سَتْرٌ وَرَجُلٌ رَبَطَهَا فَخْرًا وَرِيَاءً وَنِوَاءً لِأَهْلِ الْإِسْلَامِ فَهِيَ عَلَى ذَلِكَ وِزْرٌ وَسُئِلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَنْ الْحَمِيرِ فَقَالَ لَمْ يَنْزِلْ عَلَيَّ فِيهَا شَيْءٌ إِلَّا هَذِهِ الْآيَةُ الْجَامِعَةُ الْفَاذَّةُ{ فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ }

[Muhammad bin Salamah] eta [Al Harith bin Miskin]-ek narrazio bat errezitatuz jakinarazi digu, eta entzun dut, hitzak Al Harith bin Miskin-enak direla, [Ibn Al Qasim]-ek esandakoa; kontatu dit [Malik]-ek [Zaid bin Aslam]-engandik [Abu Salih As Samman]-engandik [Abu Hurairah]-engandik, Allahren Mezulariak, shallallahu 'alaihi wasallam-ek, esan zuela: 'Gerra-zaldia norbaitentzat sari gisa da, norbaitentzat belo gisa eta norbaitentzat bekatu gisa. Pertsona batentzat saria da Allahren bidean lotzen duen pertsona eta gero denbora luzez larre batean edo lorategi batean uzten duena. Orduan, lotuta dagoen lekuan eta lorategian dagoen bitartean jaten duena ona da berarentzat, eta zaldia gelditu eta leku garai bat edo bitatik ibiltzen bada, orduan bere arrastoak - Al Harith-en hadith-ean aipatzen den bitartean; 'eta bere gorotzak' - onak dira berarentzat. Ibai bat igaro eta bertatik edaten badu, nahiz eta bere zaldiak edatea nahi ez izan, orduan hori onuragarria izango da berarentzat, orduan zaldia sari bat izango da berarentzat. Eta lotzen duenak, hornituta egon dadin eta eskean ez ibiltzeko, ez ditu Alaren eskubideak ahazten eta zaldiaren sorbalden eta bizkarrean, orduan zaldia belo bat bezalakoa izango da berarentzat. Eta harro egoteko eta musulmanen aurrean erakusteko lotzen duenak, orduan zaldia bekatu bihurtuko da berarentzat'. Profeta sallallaahu 'alaihi wasallam-i ere galdetu zioten astoei buruz. Orduan esan zuen: 'Ez zait ezer iritsi gai honi buruz, bertso perfektu hau izan ezik: '-Dzarrah bezain egintza onak egiten dituenak, ziur aski ikusiko du -saria-' -Galderak. Al Zalzalah: 7-8-.