Imam Bukhari : 2290

حَدَّثَنَا مُسْلِمٌ حَدَّثَنَا أَبُو عَقِيلٍ حَدَّثَنَا أَبُو الْمُتَوَكِّلِ النَّاجِيُّ قَالَ أَتَيْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمَا قَالَدَخَلَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ الْمَسْجِدَ فَدَخَلْتُ إِلَيْهِ وَعَقَلْتُ الْجَمَلَ فِي نَاحِيَةِ الْبَلَاطِ فَقُلْتُ هَذَا جَمَلُكَ فَخَرَجَ فَجَعَلَ يُطِيفُ بِالْجَمَلِ قَالَ الثَّمَنُ وَالْجَمَلُ لَكَ

Al à dit [Musulman] al à dit [Abu ‘Aqil] al à dit [Abu Al Mutawakkil An-Najiy] al à dit; O ai cognossût [Jabir bin Abdullah Radliallahu Anhuma] che al à dit: ‘Il Profete al jentrà ta moschee e o jeri jentrât a cjatal intant che o leavi il camêl a une cret denant da moschee e o ai dit: ‘Chest al è il to camêl’. Duncje al vignì fûr e si svicinà al camêl e al disè: ‘Il camêl e i bêçs par vendilu a son par te’.