Imam Nasa'i : 3481

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ الضَّحَّاكِ يَقُولُ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَكِيمٍ بِنْتُ أَسِيدٍ عَنْ أُمِّهَاأَنَّ زَوْجَهَا تُوُفِّيَ وَكَانَتْ تَشْتَكِي عَيْنَهَا فَتَكْتَحِلُ الْجَلَاءَ فَأَرْسَلَتْ مَوْلَاةً لَهَا إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَتْهَا عَنْ كُحْلِ الْجَلَاءِ فَقَالَتْ لَا تَكْتَحِلُ إِلَّا مِنْ أَمْرٍ لَا بُدَّ مِنْهُ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ وَقَدْ جَعَلْتُ عَلَى عَيْنِي صَبْرًا فَقَالَ مَا هَذَا يَا أُمَّ سَلَمَةَ قُلْتُ إِنَّمَا هُوَ صَبْرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ فِيهِ طِيبٌ قَالَ إِنَّهُ يَشُبُّ الْوَجْهَ فَلَا تَجْعَلِيهِ إِلَّا بِاللَّيْلِ وَلَا تَمْتَشِطِي بِالطِّيبِ وَلَا بِالْحِنَّاءِ فَإِنَّهُ خِضَابٌ قُلْتُ بِأَيِّ شَيْءٍ أَمْتَشِطُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِالسِّدْرِ تُغَلِّفِينَ بِهِ رَأْسَكِ

Al è stât ripuartât a nô [Ahmad bin Amru bin As Sarh] al à dit; al à contât [Ibn Wahb] al à dit; al à ripuartât a nô [Makhramah] di [so pari] disint; O ai sintût [Mughira bin Adl Dlahhak] dî; [Umm Hakim bint Asid] e mi à contât di [sô mari], che so om al jere muart e jê e si lamentave dai siei voi, cussì e si metè il kohl sui voi. Dopo di chel al mandà la sô sclave a [Umm Salamah] par domandâle de ombre dai vôi. Umm Salamah e rispuindè: ‘No doprâ il delineadôr fûr che par cuistions impuartantis. Il Messazîr di Allah (pace e benedizions di Allah su di lui) al mi à cjatât cuant che Abu Salamah al è muart e o vevi doprât il suc di un arbul che al jere amar tai miei voi, al à dit: ‘Cje che al è chest, o Umm Salamah?’. O ai rispuindût: ‘Chel al è il suc di arbul amar, o Messazîr di Allah’. Al disè po dopo: ‘Invezit al inbiele la muse, duncje no lu meti sù fûr che di gnot, no petâ i cjavei cun profum e henne, parcè che chê e je piture’. O ai domandât: ‘Alore cun ce o ai di petâ, o Messazîr di Allah? Al rispuindè: ‘Ungî il cjâf cun fueis di bidara’.