Imam Nasa'i : 3481

أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ عَنْ أَبِيهِ قَالَ سَمِعْتُ الْمُغِيرَةَ بْنَ الضَّحَّاكِ يَقُولُ حَدَّثَتْنِي أُمُّ حَكِيمٍ بِنْتُ أَسِيدٍ عَنْ أُمِّهَاأَنَّ زَوْجَهَا تُوُفِّيَ وَكَانَتْ تَشْتَكِي عَيْنَهَا فَتَكْتَحِلُ الْجَلَاءَ فَأَرْسَلَتْ مَوْلَاةً لَهَا إِلَى أُمِّ سَلَمَةَ فَسَأَلَتْهَا عَنْ كُحْلِ الْجَلَاءِ فَقَالَتْ لَا تَكْتَحِلُ إِلَّا مِنْ أَمْرٍ لَا بُدَّ مِنْهُ دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ تُوُفِّيَ أَبُو سَلَمَةَ وَقَدْ جَعَلْتُ عَلَى عَيْنِي صَبْرًا فَقَالَ مَا هَذَا يَا أُمَّ سَلَمَةَ قُلْتُ إِنَّمَا هُوَ صَبْرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ فِيهِ طِيبٌ قَالَ إِنَّهُ يَشُبُّ الْوَجْهَ فَلَا تَجْعَلِيهِ إِلَّا بِاللَّيْلِ وَلَا تَمْتَشِطِي بِالطِّيبِ وَلَا بِالْحِنَّاءِ فَإِنَّهُ خِضَابٌ قُلْتُ بِأَيِّ شَيْءٍ أَمْتَشِطُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِالسِّدْرِ تُغَلِّفِينَ بِهِ رَأْسَكِ

আমাৰ ওচৰত [আহমদ বিন আমৰু বিন আছ ছাৰহ] কৈছে; আমাক কৈছে [ইবনে ৱাহবে] কৈছে; আমাক [মখ্ৰামাহ]ক [তেওঁৰ পিতৃৰ পৰা] এইদৰে ৰিপৰ্ট কৰিছে; মই শুনিলোঁ [মুগিৰাহ বিন আদল দ্লাহহাকে] কোৱা; [উম্ম হাকিম বিন্ত আছিদ] মোক [তাইৰ মাকৰ পৰা] কৈছিল, যে তাইৰ স্বামীৰ মৃত্যু হৈছে আৰু তাই চকুৰ অভিযোগ কৰিছিল, গতিকে তাই চকুত কোহল লগাইছিল। ইয়াৰ পিছত তেওঁ নিজৰ দাসীক [উম্ম চালামাহ]লৈ পঠিয়াইছিল যাতে তাইক আই শ্বেড’ৰ বিষয়ে সুধিব পাৰে। তাৰ পিছত উম্ম চালামাই উত্তৰ দিলে, ‘গুৰুত্বপূৰ্ণ বিষয়ৰ বাহিৰে আইলাইনাৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব। আল্লাহৰ ৰাছুলুল্লাহ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে মোক লগ পাইছিল যেতিয়া আবু চালামাৰ মৃত্যু হৈছিল আৰু মই এজোপা গছৰ ৰস ব্যৱহাৰ কৰিছিলোঁ যিটো মোৰ চকুত তিতা আছিল, তেওঁ ক’লে: ‘এইটো কি, হে উম্ম চালামা?’ মই উত্তৰ দিলোঁ, ‘সেয়া তিতা গছৰ ৰস, হে আল্লাহৰ ৰাছুল’। তাৰ পিছত তেওঁ ক’লে: ‘সঁচাকৈয়ে ই মুখখন সুন্দৰ কৰে, গতিকে ৰাতিৰ বাহিৰে ইয়াক পিন্ধিব নালাগে, সুগন্ধি আৰু হেনাৰে চুলি কম্বল নকৰিব, কাৰণ সেয়াই ৰং’। মই তেতিয়া সুধিলোঁ, ‘তেন্তে হে আল্লাহৰ ৰাছুল, মই কিৰে কম্বল কৰিম? তেওঁ উত্তৰ দিলে: ‘বিদাৰ পাতেৰে মূৰত অভিষেক কৰক’।