Imam Nasa'i : 3448

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ وَالْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ وَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ قَالَا أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ عَنْ مَالِكٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ عُرْوَةَ عَنْ أَبِيهِ عَنْ الْمِسْوَرِ بْنِ مَخْرَمَةَأَنَّ سُبَيْعَةَ الْأَسْلَمِيَّةَ نُفِسَتْ بَعْدَ وَفَاةِ زَوْجِهَا بِلَيَالٍ فَجَاءَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاسْتَأْذَنَتْ أَنْ تَنْكِحَ فَأَذِنَ لَهَا فَنَكَحَتْ

اسان کي [محمد بن سلمه] ۽ [الحارث بن مسڪين] هڪ روايت پڙهي ٻڌائي آهي ۽ مون ٻڌو آهي، لفظ محمد جا لفظ آهن، انهن ٻنهي چيو؛ اسان کي [ابن القاسم] [مالڪ] [هشام بن عروه] [پنهنجي پيءُ] [المسور بن مخرمه] کان خبر ڏني آهي ته سبيعہ پنهنجي مڙس جي وفات کان پوءِ ڪيترين ئي راتين تائين نفاس جي خونريزي جو تجربو ڪيو، پوءِ رسول الله ﷺ وٽ آئي ۽ شادي ڪرڻ جي اجازت گهري، پوءِ انهن کي اجازت ڏني ته هن شادي ڪئي.