Rasulullah menjadikan pembebasan budak (kemerdekaan) sebagai mahar pernikahan

Imam Nasa’i : 3291

أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ ح وَأَنْبَأَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ يُونُسَ عَنْ ابْنِ الْحَبْحَابِ عَنْ أَنَسٍأَعْتَقَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ صَفِيَّةَ وَجَعَلَ عِتْقَهَا مَهْرَهَاوَاللَّفْظُ لِمُحَمَّدٍ

Matapos ipaalam sa amin [Muhammad bin Rafi'], sinabi niya; ay sinabi sa amin [Yahya bin Adam], sinabi niya; ay sinabi sa amin [Sufyan]. At -mula sa ibang linya ng pagsasalaysay- ay iniulat sa amin ['Amr bin Mansur], sinabi niya; ay sinabi sa amin [Abu Nu'aim], sinabi niya; ay sinabi sa amin [Sufyan] mula kay [Yunus] mula kay [Ibn Al Habhab] mula kay [Anas], pinalaya ng Rasulullah shallallahu 'alaihi wasallam si Shafiyah at ginawa siyang kalayaan bilang kanyang dote. At ang bigkas ay bigkas ni Muhammad.