Rasulullah menjadikan pembebasan budak (kemerdekaan) sebagai mahar pernikahan
Imam Nasa'i : 3290
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ قَتَادَةَ وَعَبْدُ الْعَزِيزِ يَعْنِي ابْنَ صُهَيْبٍ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ ح وَأَنْبَأَنَا قُتَيْبَةُ قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ عَنْ ثَابِتٍ وَشُعَيْبٌ عَنْ أَنَسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَعْتَقَ صَفِيَّةَ وَجَعَلَهُ صَدَاقَهَا
Mwirin an a esile ngenikem [Qutaibah], a apasa; a fen erenikich [Apu ‘Awanah] seni [Qatadah] me [Apdul Asiz, weween, ibn Shuhaib] seni [Anas bin Malik]. -seni pwan ew linein poraus- A fen repotei ngenikem [Qutaibah], a apasa; a erenikich pwe [Hammad] seni [Tabit] me [Syu’aib] seni [Anas], ewe Samol mi Lapalap a angasalo Shafiyah me a föri pwe epwe nöün pwülüwan.